Marcin Stefan Kęszycki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Marcin Stefan Kęszycki, ur. 4 VI 1953 w Poznaniu. Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Filologiczny (1977).

Od 1972 współautor wszystkich scenariuszy i przedstawień Teatru Ósmego Dnia w Poznaniu. Od 1973 aktor tego teatru. 1976-1981 współpracownik KOR i SKS, kolporter ulotek, komunikatów i biuletynów KOR, pism ROPCiO, książek II obiegu, periodyków „Zapis”, „Krytyka”; organizator spotkań z opozycjonistami, uczestnik demonstracji, kilka razy zatrzymywany, przesłuchiwany, przeszukiwany i pobity. 1977-1979 uczestnik, wraz z aktorami Teatru Ósmego Dnia, oporu społecznego, protestujący przeciw ingerencji cenzury w sprawy teatru, zakazowi wydawania paszportów, represjonowaniu opozycjonistów; w 1977 współorganizator zbierania podpisów pod petycją dotyczącą przywrócenia Stanisława Barańczaka do pracy na uczelni, autonomii uniwersyteckiej oraz pisania listów protestacyjnych w sprawie śmierci Stanisława Pyjasa.

31 VIII 1980 wystąpił z przedstawieniem dla strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej im. Lenina, wyrażając solidarność ze strajkującymi. W 1980 założyciel koła „S” w Teatrze Ósmego Dnia, od 1981 przewodniczący, delegat na I Krajowy Zjazd „S” w Warszawie.

1981-1982 autor artykułów do „Wiadomości”, organizator pracy zespołu redakcyjnego, dostaw sprzętu i materiałów poligraficznych, transportu i lokalu. 1982-1983 powołany do służby w Wojskowym Obozie Specjalnym w Rawiczu, zwolniony ze względu na stan zdrowia. Współpracownik pism: „Obserwator Wielkopolski” (1982-1984), „Veto” (1985-1988), „Czas Kultury” (1984-1988) – autor tekstów, organizator maszyn do pisania i sprzętu poligraficznego, transportu i lokali. 1984-1988 kolporter ulotek, gazet, kart świątecznych, cegiełek, kaset audio, kaset wideo (niezależne kino w domu) z filmami z Video Kontakt w Paryżu oraz udostępnianych przez konsulaty USA. 1984-1986 członek nielegalnej struktury artystycznej, Teatru Ósmego Dnia (Tadeusz Janiszewski, Ewa Wójciak, Adam Borowski, Lech Raczak, Roman Radomski, Leszek Sczaniecki), wydającej „Wiadomości” i Wojnę grudniową L. Raczaka, prezentujący działalność niezależnej kultury (przestawienia teatralne, koncerty, spotkania). Do 1988 pośrednik, poprzez kontakty artystyczne z zagranicą (Francja, Szwecja, Włochy, Niemcy), w przekazywaniu sprzętu poligraficznego, pomocy socjalnej i finansowej. 1984-1998 członek ZaiKS-u.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), zwróconym w III 2008 (sprzeciw wobec nieuhonorowania Adama Michnika).

Cyryla Staszewska