Marek Janusz Adamkiewicz

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Marek Janusz Adamkiewicz, ur. 21 XI 1957 w Szczecinie. Absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Szczecinie, kierunek matematyka (1984).

W 1977 student Uniwersytetu Wrocławskiego, współzałożyciel SKS, sygnatariusz deklaracji założycielskiej, rzecznik SKS, uczestnik akcji KSS KOR, KPN, ROPCiO; organizator kolportażu i kolporter pism niezależnych: „Opinia”, „Bratniak”, „Biuletyn Informacyjny” KSS KOR, „Robotnik”; od 1978 współpracownik niezależnego wydawnictwa NOWa, kolporter. W nocy 12/13 V 1978 pobity przez funkcjonariuszy MO na posterunku dworcowym we Wrocławiu, następnie za obrazę funkcjonariuszy skazany wyrokiem Sądu Rejonowego we Wrocławiu na 1,5 roku ograniczenia wolności (30 godz. prac społecznych miesięcznie). W 1978 relegowany (z Markiem Rospondem) z II roku fizyki.

3 IX 1980 współzałożyciel Tymczasowego Komitetu Założycielskiego niezależnej organizacji studenckiej w WSP w Szczecinie, od X w NZS, od IV 1981 członek Komisji Uczelnianej NZS w Szczecinie, w 1981 członek redakcji niezależnego pisma „Półgębkiem”, XI/XII 1981 uczestnik studenckiego strajku solidarnościowego w WSP ze studentami radomskiej WSI, członek Prezydium KS.

8 V 1982 internowany, przetrzymywany w AŚ KW MO, od 9 V 1982 w Ośr. Odosobnienia w Wierzchowie i w Strzebielinku, 27 XI 1982 zwolniony. Po wyjściu współzałożyciel międzyuczelnianej podziemnej organizacji Akademicki Ruch Oporu we Wrocławiu, założyciel podziemnego pisma „ARO”, autor, drukarz i organizator działalności wydawniczej (z Wojciechem Tadajewskim, Małgorzatą Narożną, Wojciechem Klukowskim, Hanną Pawłowską, Mariuszem Wróblewskim, Małgorzatą Krogulską), przepisywacz i drukarz „Biuletynu Informacyjnego Solidarność” (z Piotrem Zalewskim). W XI 1984 w trakcie służby wojskowej odmówił złożenia przysięgi, od 17 XI 1984 przetrzymywany w AŚ KW MO w Koszalinie, 8 XII 1984 skazany wyrokiem Sądu Garnizonowego w Szczecinie na 2,5 roku więzienia (wyrok utrzymany przez Sąd Wojskowy w Koszalinie i Izbę Wojskową SN w Warszawie), przetrzymywany w AŚ przy ZK w Szczecinie, następnie w ZK w Stargardzie Szczecińskim, 8 IX 1986 zwolniony. Po wyjściu działacz Ruchu WiP, od 21 IX 1986 członek Rady Funduszu WiP (z Janem Józefem Lipskim, Konstantym Miodowiczem, Konstantym Radziwiłłem, Jackiem Czaputowiczem), 1986-1990 autor, redaktor i drukarz komunikatów, ulotek i oświadczeń Ruchu WiP, w 1987 założyciel, organizator (z Andrzejem Kotulą, Marzeną i Jerzym Kowalskimi, Teresą Hulboj) podziemnego pisma „WiP”, autor, redaktor; 1987-1990 współzałożyciel, organizator (z H. Pawłowską, Tomaszem Duklanowskim, M. Narożną, Maciejem Romaniukiem) podziemnego pisma Ruchu WiP „Ad Vocem”, autor, redaktor, do 1989 drukarz; kolporter podziemnych wydawnictw, m.in. pisma „Vacat”, książek wydawnictwa Krąg. 13-27 IX 1987 uczestnik głodówki w kościele św. Andrzeja Boboli w Bydgoszczy w obronie uwięzionych Oskara Kasperka i Piotra Różyckiego, uczestnik demonstracji na dachu szczecińskiego kina Kosmos w obronie uwięzionego Wojciecha Woźniaka; 22 X 1987 w Szczecinie rozdawał przechodniom petycję w obronie więzionych; 29 IV 1988 uczestnik marszu w rocznicę katastrofy w Czarnobylu; w 1989 organizator Marszu Wielkanocnego pod hasłem „Polska bez atomów”. Kilkadziesiąt razy zatrzymywany, przesłuchiwany, poddawany rewizjom, wielokrotnie skazywany przez kolegium ds. wykroczeń. 1986-1990 konserwator w Zakładzie Robót Wysokościowych PTTK Wrocław, 1987-1998 współzałożyciel Spółdzielni Budowy Domów Jednorodzinnych w Szczecinie.

W 1989 członek szczecińskiego Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego „S” Region Pomorze Zachodnie, współorganizator kampanii wyborczej w woj. zachodniopomorskim. 1990-1996 współzałożyciel Stowarzyszenia Wytrawnego Piwosza. W 1995 przewodniczący Społecznego Komitetu Wyborczego i wiceprzewodniczący Regionalnego Komitetu Wyborczego Jacka Kuronia w wyborach prezydenckich. 1996-1998 właściciel firmy Usługi Budowlane tamże, od 1998 specjalista ds. technicznych i kierownik obiektu sportowego (stadion Pogoni) w Miejskim Ośrodku Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji w Szczecinie. 2000-2008 przewodniczący KZ „S” w swoim zakładzie pracy, w 2006 delegat na WZD „S” Regionu Pomorze Zachodnie.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Sylwia Wójcikowa