Maria Nowicka-Marusczyk

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Maria Nowicka-Marusczyk, ur. 25 VIII 1940 w Poniewieżu (obecnie Litwa). Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Filologii Polskiej (1962) oraz Wydz. Filozofii i Socjologii (1965).

W X 1956 podczas nauki w LO w Kazimierzu Dolnym organizatorka zbiórki pieniędzy na krew dla powstańców węgierskich. 1958-1967 po wyjściu z więzienia ojca Władysława Siły-Nowickiego (XII 1956) mieszkała wraz z rodziną w Warszawie, następnie z mężem Konradem Marusczykiem na Śląsku. 1967-1975 pracowniczka administracji w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach (od 1968 Uniwersytet Śląski), Śląskiego Wydawnictwa Prasowego i Centralnego Ośrodka Badań Publicznych. Od 1975 na Wybrzeżu, 1975-1977 pracowniczka Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Gdańsku, 1977-1979 Urzędu Miejskiego w Sopocie.

Od IX 1980 zatrudniona w MKZ w Gdańsku, następnie ZR, kierownik Biura Interwencji, potem pracowniczka Zespołu Analiz Bieżących Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych; od IX 1980 w „S”, członek KZ przy MKZ, następnie ZR.

1982-1989 udostępniała mieszkanie na spotkania działaczy struktur podziemnych „S”; I 1983-1989 współinicjatorka powołania, następnie działaczka Komisji Charytatywnej przy kościele św. Brygidy w Gdańsku.

1990-1992 w Chrześcijańsko-Demokratycznym Stronnictwie Pracy, członek Komitetu Wykonawczego.

Wraz z Marianem Markiem Drozdowskim współredaktor pracy poświęconej ojcu Władysław Siła-Nowicki. Wspomnienia i dokumenty t.1 i t.2 (Zarząd Główny Stowarzyszenia Społeczno-Kombatanckiego Wolność i Niezawisłość we Wrocławiu, 2002).

Arkadiusz Kazański