Marian Dźwiniel

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Marian Dźwiniel (Dźwinel), ur. 14 II 1939 (wg dokumentów 28 III 1939) w Albertynie (obecnie Litwa). Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydz. Filologii Polskiej (1963).

1963-1964 informatyk w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece w Szczecinie, 1964-1965 nauczyciel w Liceum Pedagogicznym w Rogoźnie Wlkp., 1965-1967 instruktor w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Białymstoku, 1967-1969 w Pałacu Kultury w Poznaniu, 1970-1971 nauczyciel w Zespole Szkół Przemysłu Spożywczego w Białymstoku, następnie bez stałego zatrudnienia, współpracownik czasopism, radia, recenzent, felietonista, reporter, autor scenariuszy filmów animowanych, 1975-1979 nauczyciel w Zespole Szkół Budowlanych nr 2 w Poznaniu. 1957-1959 w ZSP, 1963-1969 w ZZ Pracowników Kultury i Sztuki, 1970-1973 w ZNP. W III 1968 uczestnik demonstracji studenckich pod pomnikiem Adama Mickiewicza w Poznaniu; odmówił podpisu pod hołdowniczym adresem do Władysława Gomułki na ogólnopolskim sympozjum ws. kultury, jesienią 1968 – podpisu pod listem pochwalnym do wojsk okupacyjnych w Czechosłowacji. Po 1968 współorganizator, uczestnik spotkań dyskusyjnych poza cenzurą, następnie sformalizowanych jako Towarzystwo Kultury Moralnej. Po 1969 decyzją KW PZPR w Białymstoku za publiczną krytykę systemu komunistycznego niedopuszczony do pracy naukowo-dydaktycznej w białostockiej Filii Uniwersytetu Warszawskiego.

III-V 1981 publicysta, komentator w poznańskim piśmie „Tydzień”; od III 1981 członek KZ „S” Dziennikarzy, VI-XII 1981 publicysta, redaktor pism ZR Wielkopolska: „Solidarność Wielkopolski”, „Wiadomości Dnia”.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Gębarzewie (uczestnik 3-dniowej głodówki), zwolniony 9 VII 1982; do wiosny 1983 bez zatrudnienia. 1982-1989 sygnatariusz kilku petycji o uwolnienie więźniów politycznych. 1983-1985 nieetatowy nauczyciel w Niższym Seminarium Duchownym Zmartwychwstańców w Poznaniu, 1985-1987 nieetatowy współpracownik dominikańskiego wydawnictwa W drodze; po 1984 uczestnik Wielkopolskiego Seminarium Ekologicznego u oo. dominikanów, spotkań intelektualistów u oo. jezuitów i oo. karmelitów; 1985-1989 autor do podziemnych pism: „Solidarność Walcząca” (ps. Jan Grad), „Czas Kultury”, „Solidarność – Poznań”; w 1985 zatrzymany, przesłuchiwany; 1987-1990 redaktor w Instytucie Zachodnim.

W 1989 podczas kampanii wyborczej przeprowadził wywiady ze wszystkimi kandydatami KO „S” do Sejmu i Senatu. 1989/1990 autor memoriału środowisk twórczych żądającego zniesienia cenzury. W I 1990 delegat na II WZD Regionu Wielkopolska. Od 1990 członek SDP. 1990-1991 z-ca redaktora naczelnego „Dziennika Wielkopolan «Dzisiaj»”, w 1991 pracownik redakcji „Art. & Business”, 1991-1992 nauczyciel w Zespole Szkół Odzieżowych w Poznaniu, 1992-2003 dyr. Zespołu Szkół Ekonomicznych im. Stanisława Staszica tamże, od 2003 na emeryturze.

Autor książek: Wiersze (Warszawa 1969), Przygoda z antynomią (Poznań 1992), Ludzie 13 grudnia (Poznań 2006).

Cyryla Staszewska, Marta Szczesiak-Ślusarek