Marian Duda

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Marian Duda, ks., ur. 7 VII 1951 w Będzinie. Absolwent Wyższego Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, w 1975 święcenia kapłańskie; absolwent studiów licencjackich na Papieskim Wydz. Teologicznym w Krakowie (1979); w 1987 doktorat, w 2006 habilitacja na Uniwersytecie we Fryburgu.

1975-1976 wikariusz w parafiach: św. Mikołaja w Rudnikach k. Wielunia i św. Marcina w Żytniowie k. Wielunia, 1976-1979 w parafii św. Wojciecha w Częstochowie. 1977-1985 uczestnik II Synodu Diecezji Częstochowskiej (m.in. współredaktor „Biuletynu Synodalnego” i członek zespołu redakcyjno-statutowego dokumentu końcowego). 1978-1980 członek Komitetu ds. peregrynacji Kopii Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej w diecezji częstochowskiej, w 1979 Komitetu Organizacyjnego Pielgrzymki Jana Pawła II w Częstochowie. W 1978 i 1983 wykładowca Diecezjalnego Studium Katechetycznego w Częstochowie, 1981-1989 Tirocinium Pastorale tamże. 1981-1996 pracownik Kurii Diecezjalnej (od 1992 Kurii Metropolitalnej) w Częstochowie: sekretarz Wydz. Duszpasterskiego (1981-1986), Duszpasterz Nauczycieli i Wychowawców (1981-1989), sekretarz Diecezjalnego Komitetu 600-lecia Sanktuarium Jasnogórskiego (1982-1983), członek Komisji ds. Budowy Kaplic Katechetycznych (1983-1984), diecezjalny duszpasterz akademicki (1983-1989), organizator Centralnego Ośrodka Duszpasterstwa Akademickiego Emaus przy parafii św. Wojciecha (1984), dyr. Wydz. Duszpasterstwa Społeczno-Zawodowego (1988-1993).

W XI i XII 1981 duszpasterz strajkujących studentów Politechniki Częstochowskiej i Wyższej Szkoły Pedagogicznej.

1982-1983 współorganizator i działacz Duszpasterstwa Osób Pozbawionych Wolności i ich Rodzin przy Kurii Diecezjalnej, następnie przekształconego w Diecezjalny Komitet Pomocy Bliźniemu; 1981-1989 inicjator i opiekun niezależnej działalności społeczno-kulturalnej w ramach duszpasterstwa akademickiego, współorganizator wykładów naukowych oraz Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. 1986-1989 redaktor ogólnopolskiego biuletynu „Wychowywać w prawdzie i miłości”; od 1986 członek kolegium redakcyjnego „Częstochowskich Studiów Teologicznych”. 1988-1989 inicjator i wykładowca Podstawowego Studium Świeckich Współpracowników Ewangelizacji; w 1988 inicjator Duszpasterskich Wspólnot Świata Pracy Nazaret; 1988-1993 założyciel i redaktor biuletynu „Nazaret – Ewangelia pracy”. 1988-1997 członek Komisji Episkopatu Duszpasterstwa Akademickiego; 1988-1989 współzałożyciel Katolickiego Związku Akademickiego „Emaus” i jego pierwszy kapelan. Od 1988 wykładowca w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie (od 1991 w Częstochowie).

W 1989 współorganizator Regionalnego KO w Częstochowie. 1989-1997 dyr., współbudowniczy Diecezjalnego Domu Rekolekcyjnego Święta Puszcza w Olsztynie k. Częstochowy. W 1990 inspirator powstania partii Unia Laikatu Katolickiego w Częstochowie, do 1993 jej pierwszy kapelan; 1990-1991 przewodniczący Kościelnego Komitetu VI Światowego Dnia Młodzieży Częstochowa ’91. 1990-1995 uczestnik II Polskiego Synodu Plenarnego (m.in. redaktor „Biuletynu Synodalnego” i członek zespołu redakcyjnego dokumentów końcowych Synodu). W 1991 założyciel Radia Fiat w Częstochowie (od 1992 Katolicka Rozgłośnia Radiowa Fiat), do 1996 członek Rady Programowej radia. 1992-1999 dyr. budowy Domu Archikatedralnego w Częstochowie. 1991-2001 członek Rady Fundatorów Fundacji FUNO na rzecz pomocy szkole, od 1994 Komisji ds. Zarządu Cmentarzami Grzebalnymi Archidiecezji Częstochowskiej, w 1996 Komitetu Lokalnego Międzynarodowego Kongresu Mariologicznego i Maryjnego w Częstochowie, 1996-2000 Komitetu ds. Niższego Seminarium Duchownego w Częstochowie, 1996-2001 Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsulatorów Archidiecezji Częstochowskiej, od 1998 Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Inicjator sprowadzenia do Częstochowy zakonów: Wspólnoty Apostolskiej św. Franciszka Ksawerego z Francji (1994), Zgromadzenia Sióstr św. Karola Boromeusza (karolanki) z Indii (1997), Wspólnoty Małych Sióstr Baranka z Francji (2001). 1996-2003 proboszcz parafii archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie; 1997-2003 kapelan Arcybractwa Świętej Rodziny; redaktor i wydawca duszpasterskich biuletynów parafialnych: „Święta Rodzina” (1996-2003) i „Salvator” (2000-2001). W 1998 założyciel pierwszej w kraju kaplicy na dworcu PKP w Częstochowie, współzałożyciel Fundacji na rzecz Powstania Uniwersytetu Częstochowskiego. W 1999 założyciel przyparafialnej przychodni lekarskiej Święta Rodzina; współzałożyciel Stowarzyszenia na rzecz Rozwoju Regionalnego i Utworzenia Województwa Częstochowskiego. 2000-2001 organizator i pierwszy proboszcz parafii Narodzenia Pańskiego w Częstochowie.

Autor kilkuset wystąpień w Polsce i za granicą (Francja, Szwajcaria, Czechy, Włochy), książek: Akcja Katolicka? Tak! (1995), Akcja katolicka. Studium teologiczno-pastoralne (1996), Parafia, kawałek nieba... (2004), Parafia a świat wartości (2004), Eucharystia sercem parafii według Jana Pawła II (2005), Myśląc parafia (2006), także wielu broszur oraz artykułów naukowych i publicystycznych w prasie polskiej i zagranicznej; współautor i redaktor książek: Pasterz i Ojciec (1987), Teologia i życie. Księga pamiątkowa ku czci ks. prof. Jana Kowalskiego (1994).

Uhonorowany wieloma odznaczeniami kościelnymi, m.in. Kapelan Honorowy Jego Świątobliwości (1991), Kanonik Honorowy Kapituły Katedralnej (1992), Kanonik Gremialny Kapituły Katedralnej (1993), oraz świeckimi: Nagroda Karola Miarki za działalność kulturalną (1992), nagroda wojewody częstochowskiego za ochronę dóbr kultury narodowej (1998). Wyróżniony odznaką Zasłużony dla Rozwoju Województwa Częstochowskiego (1998), Mater Verbi (1998), medalem Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej (2005), Christideles laici od Unii Laikatu Katolickiego (2007).

Wojciech Rotarski