Marian Oziewicz

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Marian Oziewicz, ur. 29 VIII 1943 w Wilnie. Absolwent Politechniki Gdańskiej, Wydz. Elektroniki (1967); w 2005 doktorat na Politechnice Warszawskiej.

1967-1968 asystent w Instytucie Elektroniki PG, 1968-1972 studia doktoranckie w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego, 1972-1980 asystent tamże, 1980-1985 pracownik Oddziału PAN we Wrocławiu, sekretarz Sekcji Terminologii Nauk Ścisłych przy Prezydium PAN, w 1985 inżynier w Instytucie Automatyki Systemów Energetycznych we Wrocławiu, od końca 1985 pracownik naukowo-techniczny w Oddziale Wrocławskim Instytutu Łączności, autor projektów multimedialnych zastosowań radiofonii cyfrowej oraz telematyki transportu. W III 1968 uczestnik strajku okupacyjnego na UWr; w III 1969 uczestnik akcji ulotkowej Kornela Morawieckiego: żądano przywrócenia na studia relegowanych za udział w marcowym strajku studentów.

Od IX 1980 w „S”. W 1981 inicjator i współorganizator ogólnopolskiej akcji plakatowej KK „Zejdziemy z murów i chodników, gdy wejdziemy do TVP”.

Od 13 XII 1981 ukrywał Jana Winnika, z-cę przewodniczącego ZR „S” Dolny Śląsk; 13 XII 1981 – 1985 członek TKZ „S” przy Oddziale PAN we Wrocławiu; 13 XII 1981 – 1989 współpracownik RKS, VI 1982 – 1989 Solidarności Walczącej; drukarz, kolporter, autor m.in. w „Solidarności Walczącej”, „Z Dnia na Dzień”, „Nowej Kulturze” i tekstów ulotek, w sytuacjach awaryjnych łącznik drukarzy. 3 XI 1982 zatrzymany z nakazem internowania w Ośr. Odosobnienia w Nysie, poddany rewizji, w wyniku znalezienia ulotek 4 XI aresztowany; przetrzymywany w AŚ KW MO we Wrocławiu, 14 XII 1982 z braku dowodów uniewinniony przez Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu; 16 II 1983 na wniosek prokuratury, w wyniku rewizji w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego, sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia w I instancji, 28 III 1983 ponownie uniewinniony przez Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. Kilkakrotnie zatrzymywany, wielokrotne rewizje, po kolejnej rewizji 30 IV 1983 aresztowany, przetrzymywany w AŚ WUSW we Wrocławiu, 28 VII 1984 zwolniony na mocy amnestii. 1 VII 1985 zwolniony z pracy za udział w strajku. 1985-1989 członek TKZ w OWIŁ.

W 1989 wiceprzewodniczący Komisji Wyborczej Wrocław-Krzyki. W 1990 delegat na Krajową Konferencję KO w Warszawie. Członek wspierający Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych.

Artur Adamski, Łukasz Sołtysik