Marian Stachniuk

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Marian Stachniuk, ur. 8 IX 1955 w Krakowie. Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej (1979).

1979-1981 zatrudniony w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach.

Od IX 1980 w „S”, wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego w IMN.

Po 13 XII 1981 zwolniony z pracy; we IX 1982 współzałożyciel (z Jerzym Karpińczykiem), działacz Porozumienia Prasowego Solidarność Zwycięży, współorganizator kolportażu, akcji ulotkowych i plakatowych, wydawca pisma „Solidarność Zwycięży”, współorganizator działalności samokształceniowej, manifestacji, m.in. wszystkich marszów hutników, wspomagał represjonowanych, prowadził niezależną bibliotekę PPSZ. W 1983 współuczestnik (z Jerzym Hlebowiczem i Piotrem Hlebowiczem) budowy bunkra na drukarnię PPSZ w Zagórzanach; w 1986 uczestnik przygotowywania udaremnionej przez SB akcji zakłócenia obchodów 1-majowych przez rozrzucenie ulotek i nabojów z gazem łzawiącym za pomocą specjalnej wyrzutni z dachu kamienicy na Rynku Głównym. Współpracownik Solidarności Walczącej, Liberalno-Demokratycznej Partii Niepodległość. 11 VII 1986 aresztowany, przetrzymywany bez wyroku, 28 IV 1987 zwolniony.

Obecnie zatrudniony w firmie TM GE Automation System International.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Wolności i Solidarności (2015).

Od 27 V 1986 rozpracowywany przez Wydz. III/Insp. II WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Liberał; 1989 – 20 V 1990 przez Insp. II/WSiA w ramach SOR krypt. Ośmiornica.

Dorota Nowok