Marta Fik

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Marta Fik, ur. 9 V 1937 w Krakowie, zm. 11 XII 1995 w Warszawie. 1954-1958 studentka Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek filologia polska, 1959-1963 historia sztuki, od 1994 profesor nadzwyczajny w Instytucie Sztuki PAN.

1959-1963 pracowniczka Departamentu Wydawnictw Ministerstwa Kultury i Sztuki, 1965-1974 sekretarz literacki Teatru Narodowego w Warszawie, 1974-1976 i 1984-1988 wykładowca wiedzy o teatrze w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, 1976-1984 w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1981-1984 dziekan Wydz. Wiedzy o Teatrze). 1975-1983 członek ZLP.

Od 1980 w „S”; w XII 1980 uczestniczka studenckiego strajku w PWST.

Po 13 XII 1981 działaczka Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom, pracowniczka Sekcji Rodzin (m.in. z Zofią Bartoszewską, Izabelą Jarosińską, Marią Prussak, Jackiem Sieradzkim, Agatą Tuszyńską), łącznika z parafialnymi ośrodkami pomocy, organizatorka akcji pomocy dla represjonowanych studentów PWST. 1982-1983 inicjatorka, współredaktor i autorka podziemnego pisma „Nowy Zapis”. Od 1982 uczestniczka prac Zespołu ds. Kultury przy podziemnej RKW „S”, następnie przekształconej w Komitet Kultury Niezależnej; 1983-1984 członek redakcji pisma „Myśl Niezależna”, 1984-1986 w dziale recenzji teatralnych w „Kulturze Niezależnej”. We IX 1984 zmuszona do odejścia z PWST. Od 1987 kierowniczka Pracowni Teatru Współczesnego w Instytucie Sztuki PAN.

Od 1989 członek Pen Clubu i SPP.

Autorka szkiców z dziedziny teatrologii: Reżyser ma pomysły... (Wydawnictwo Literackie, 1974); Sezony teatralne (Czytelnik, 1977); Trzydzieści pięć sezonów (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1981); Przeciw czyli za (Czytelnik, 1983) oraz opracowania Kultura polska po Jałcie. Kronika lat 1944-1981 (Polonia, Londyn 1989; NOWa 1991), za które w 1989 otrzymała nagrodę kulturalną „S”.

Krzysztof Biernacki