Międzyzakładowy Komitet Koordynacyjny NSZZ „Solidarność”

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Międzyzakładowy Komitet Koordynacyjny NSZZ „Solidarność”, Warszawa, obok MRKS największe i najdłużej działające tajne porozumienie zakładów pracy w Warszawie. Pierwszy dokument: „Uchwała programowa Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego NSZZ «Solidarność». Warszawa, styczeń 1982”, ukazał się 4 II 1982 na łamach nr. 3 podziemnego pisma „Wola”, wzywał do budowania podziemnych struktur „S” w zakładach pracy. Jego autor Maciej Zalewski był współorganizatorem pierwszych spotkań MKK. Wiosną 1982 MKK zrzeszał już kilkanaście warszawskich zakładów pracy. Na czele MKK stanął wówczas ukrywający się członek ZR Mazowsze z 1981, Marek Hołuszko. W XI 1982, po aresztowaniu M. Hołuszki, kierowanie MKK przejął M. Zalewski; po zatrzymaniu go w III 1983 na kolejnego przewodniczącego wybrano Ewę Choromańską. Od pocz. MKK podzielony był na mniejsze grupy zakładów; do najbardziej aktywnych należały: Śródmieście, Piaseczno, Międzylesie i Praga Południe. Struktury dzielnicowe delegowały jednego przedstawiciela do kilkuosobowego Prezydium MKK, które spotykało się co poniedziałek i wydawało oświadczenia. Kierownictwo poza E. Choromańską tworzyli m.in. Michał Boni, Tomasz Domżał, Marek Latos, Zdzisława Rogowska, Ryszard Satel; czołowymi działaczami byli m.in. Tomasz Dangiel, Rafał Drabiński, Andrzej Firląg, Andrzej Gryga, Wojciech Janowski, Anna Karasek, Maria Kołnierzak, Hanna Kulesza, Andrzej Mozdrzewski, Wiesław Romanowski, Waldemar Sałaciński, Joanna Szymkiewicz, Maria Trenda, Zbigniew Wróblewski. MKK wydawał tygodnik „Wola”, redaktorem nacz. był Andrzej Urbański. Redakcja pisma, mimo że organizacyjnie i finansowo stanowiła część MKK, była samorządna w kwestiach dziennikarskich i programowych. Z ramienia MKK na czele kolportażu stał przez dłuższy czas M. Latos, szefem poligrafii był R. Satel. MKK przetrwał do 1989 jako prężna struktura, aktywna we wszystkich ważniejszych przedsięwzięciach i dyskusjach „S”, m.in. w akcjach niezależnego pomiaru frekwencji podczas wyborów do Sejmu PRL i rad narodowych; był niezależny od podziemnej RKW Mazowsze, uznawał jednak jej zwierzchnictwo w najważniejszych sprawach i stale z nią współpracował. E. Choromańska 2 razy w tygodniu wymieniała korespondencję z Ewą Kulik z RKW. MKK regularnie drukował „Tygodnik Mazowsze”, siatce kolportażu RKW przekazywał „Wolę”. Brał udział w manifestacjach rocznicowych i zbiorowych protestach ogłaszanych przez RKW. MKK odegrał ważną rolę w odbudowie struktur „S” w Regionie Mazowsze, w II 1989 jego delegaci weszli do TZR Mazowsze.

Paweł Sowiński