Michał Jan Boni

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Michał Jan Boni, ur. 10 VI 1954 w Poznaniu. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Polonistyki (1977), w 1986 doktorat.

1977-1990 pracownik naukowy w Katedrze Kultury Polskiej Wydziału Polonistyki UW.

Od 1980 w „S”; XI-XII 1981 uczestnik strajku solidarnościowego ze studentami WSI na UW.

Od VII 1982 współpracownik podziemnego pisma „Wola”, III 1983 – IX 1989 redaktor naczelny (ps. Tomasz Litwin). 1983-1989 członek prezydium MKK, 1985-1989 z ramienia MKK utrzymywał kontakty z Francuską Demokratyczną Konfederacją Pracy (CFDT), organizator pomocy finansowej we Francji dla MKK. 1987-1989 działacz Duszpasterstwa Ludzi Pracy Wola, redaktor pisma „Praca”; członek TKZ na UW, 1988 uczestnik spotkań przedstawicieli TKZ Regionu Mazowsze w kościele św. Józefa w Warszawie. W VIII 1988 współpracownik pisma „Biuletyn Strajkowy Solidarność”. 1988-1989 członek Klubu Myśli Politycznej Dziekania. W 1988 współzałożyciel Międzyśrodowiskowego Klubu Dyskusyjnego im. Jana Strzeleckiego.

W 1989 w TZR Mazowsze i TKK „S”; w 1990 przewodniczący Regionu Mazowsze. W 1990 podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej; w 1991 minister pracy i polityki socjalnej. 1991-1993 poseł RP z listy KLD, 1992-1993 sekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej. W 1991 w KLD; 1994-2005 w UW, szef struktury wojewódzkiej, członek Rady Politycznej; członek rady programowej Forum Liberalnego. 1994-1996 radny Gminy Centrum Miasta Stołecznego Warszawy wybrany z listy Unii Wolności. 1994-2008 doradca w funduszu Enterprise Investors. Od 1995 dyrektor Programu Reform Polityki Społecznej przy Fundacji Batorego; 1996-1997 dyrektor i członek Zespołu Instytutu Spraw Publicznych; ekspert przy powstawaniu Narodowego Planu Rozwoju, Krajowego Planu działań na lata 2007-2013. 1998-2001 szef zespołu doradców ministra pracy i polityki socjalnej. 2008-2009 sekretarz stanu w Kancelarii Premiera i szef Zespołu Doradców Strategicznych, 2009-2011 minister-członek Rady Ministrów i przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów, 2011-2013 minister administracji i cyfryzacji. Współpracownik fundacji polskich i międzynarodowych, m.in. Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych, Centrum Stosunków Międzynarodowych, Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności, Instytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu. Przedstawiciel pracodawców polskich w Fundacji na rzecz Poprawy Jakości Życia w Dublinie. Doradca Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan. Od 2014 poseł do Parlamentu Europejskiego z listy PO.

Od 29 XI 1988 zarejestrowany przez Wydział III-2 SUSW jako tajny współpracownik ps. Znak. W 1985 na skutek szantażu podpisał deklarację współpracy z SB, ale jej nie podjął. Potwierdzają to dokumenty zachowane w aktach SOR krypt. Wola, prowadzonej przez Wydz. III-2 SUSW. Po zmianie jego statusu przez SB był traktowany jako figurant i co najmniej od III 1989 rozpracowywany w ramach sprawy o tym samym numerze i kryptonimie.

Jan Olaszek