Michał Pietkiewicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Michał Pietkiewicz, ur. w 1917 w Białej Wace k. Wilna, zm. 19 X 1988. Absolwent gimnazjum Ojców Jezuitów w Wilnie.

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 w stopniu plutonowego podchorążego w 85. Pułku Piechoty Strzelców Wileńskich; przeszedł szlak bojowy 19. Dywizji Piechoty. W czasie walk o Grodno wzięty do sowieckiej niewoli; uciekł i schronił się u bezrobotnego kolejarza w Lidzie. W czasie okupacji radzieckiej i niemieckiej przebywał we Wroceniu, w Goniądzu, Dolistowie i Zabielu. Od 1945 nauczyciel w Dolistowie i Zabielu. W 1951 na skutek szykan władz szkolnych za nauczanie języka polskiego i historii niezgodne z obowiązującym programem porzucił pracę w szkole; zatrudniony w Wojewódzkim Zarządzie Kin w Białymstoku. W 1961 zawieszony w czynnościach przewodniczącego Rady Zakładowej za działalność antypartyjną. Kilka miesięcy później usunięty z pracy. Zatrudniony w Zakładzie Urządzeń Radiowych i Telewizyjnych w Białymstoku, następnie w Centrali Rybnej, w 1967 pracownik Przedsiębiorstwa Elektryfikacji i Technicznej Obsługi Rolnictwa Eltor.

Na początku IX 1980 współorganizator Komitetu Robotniczego i 12 IX 1980 pierwszego MKZ „S” Regionu Białystok, obejmującego dwa zakłady ze Starosielc: PZRW Wodrol (organizator Bernard Bujwicki) oraz Eltor; następnie przewodniczący MKZ. 17 IX 1980 zarejestrował w Gdańsku białostocki MKZ (razem z B. Bujwickim). 24 III 1981 przewodniczył Społecznemu Komitetowi Budowy Pomnika „S” i Społecznemu Komitetowi Fundacji Sztandaru „S”. 25-26 VI 1981 (I WZD) uczestnik prac ZR (odpowiedzialny za Społeczny Komitet Budowy Pomnika „S” i Fundacji Sztandaru). Na walnym zgromadzeniu wybrany na wiceprzewodniczącego ZR. 5 VIII 1981 kierował demonstracją zorganizowaną przez ZR Białystok „S”, aby wywrzeć większy nacisk na władze. 10 IX 1981 w czasie obrad I KZD przedstawił dramatyczne losy Polaków mieszkających w ZSRR i zaapelował o udzielenie im pomocy materialnej.

13 XII 1981 zabrany z domu przez funkcjonariuszy MO. Internowany za działalność polityczną, przebywał w Ośr. Odosobnienia w Białymstoku, Suwałkach i Darłówku. 1 II 1982 zwolniony.

Pochowany na cmentarzu farnym w Białymstoku (na jego grobie znajdują się trzy krzyże wileńskie).

Marek Kietliński