Niezależna Spółdzielnia Wydawnicza

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Niezależna Spółdzielnia Wydawnicza, powstała w 1978 lub na przełomie 1978/1979, działała do 13 XII 1981. Utworzyli ją Marek Borowik, Przemysław Cieślak i Wacław Holewiński. Przez pierwsze miesiące funkcjonowała w ramach Niezależnej Oficyny Wydawniczej, potem jednak W. Holewiński, zachowując dotychczasową nazwę, rozpoczął samodzielną działalność, angażując w nią Pawła Sadowskiego, Grzegorza Wakulskiego i Urszulę Ziętek. Wydawnictwo dysponowało własnymi powielaczami białkowymi, korzystało ze sprzętu NZS, a także drukowało na tzw. dojściach, m.in. w Instytucie Matki i Dziecka oraz w Centralnym Komitecie SD. Nakłady wynosiły od 1 do 3 tys. egz. Spółdzielnia sygnowała ok. 20 książek, wśród nich Odkupienie i inne opowiadania Mikołaja Arżaka (właśc. Julija Daniela), znanego pisarza-dysydenta, Opowieść o moskiewskim męczeństwie; Złoty wianek Kazimiery Iłłakowiczówny, Fragmenty wspomnień Arthura Koestlera czy Polski marksizm Henryka Skolimowskiego. Wszystkie okładki zaprojektował grafik Paweł Przyrowski. W okresie solidarnościowego karnawału kolportażem wydawnictw zajmował się głównie Piotr Szwajcer. Spółdzielnia nie miała określonego profilu wydawniczego, o doborze pozycji decydował W. Holewiński. Za wydanie książki Vincenta Edgara d’Abernona Osiemnasta decydująca bitwa w dziejach świata – pod Warszawą 1920 zarówno jemu, jak i Bogumiłowi i Witoldowi Sielewiczom postawiono zarzuty prokuratorskie o godzenie w sojusze PRL.

Justyna Błażejowska