Niezależne Zrzeszenie Studentów Politechnika Częstochowska

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Niezależne Zrzeszenie Studentów Politechnika Częstochowska. NZS założony został 29 IX 1980 przez 14 uczestników Duszpasterstwa Akademickiego (m.in. Marka Gadaja, Zofię Dziewiątkowską, Marka Filipeckiego). 14 X 1980 Tymczasowy Komitet Założycielski NZS PCz przyjął statut i wybrał pełnomocników, a 30 X 1980 przystąpił do Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego NZS.

TKZ bez przeszkód nawiązał współpracę z władzami uczelni, otrzymał lokal i pieniądze. Od początku brał udział w akcjach protestacyjnych i strajkach ostrzegawczych „S”. Dla poparcia strajku łódzkiego ogłosił 16 II 1981 gotowość strajkową. 18 II 1981 wiec studentów Politechniki proklamował strajk okupacyjny, który ostatecznie nie doszedł do skutku. Wybory w NZS w III 1981 wyłoniły delegatów do Konwentu (władzy uchwałodawczej). 26 III i 10 IV 1981 Konwent przyjął Statut NZS PCz, wybrał swego Marszałka – Jakuba Annissimo, Zarząd Uczelniany, Komisję Rewizyjną oraz delegatów na I Zjazd NZS.

29 IV 1981 utworzono Komisję Koordynacyjną NZS Częstochowa (z Politechniki: Andrzej Lewandowski, Wojciech Gidziela, Jan Sakiel), która była kontynuacją istniejącej od 11 XI 1980 Rady Koordynacyjnej. NZS obu uczelni współpracowały przy organizowaniu spotkań z Jackiem Kuroniem, Adamem Michnikiem, Jackiem Bartyzelem, Marią Moczulską, Andrzejem Czumą, wieców – po zamachu na papieża (15 V 1981) i w obronie więźniów politycznych (25 V 1981), obchodów 11 XI w 1980 i 1981.

W V 1981 NZS PCz liczyło 185 członków. NZS wydawał biuletyny: „Żak” i „Mini-Max”. Przy NZS działało Niezależne Wydawnictwo Studenckie (NWS). Sprzedaż wydawnictw niezaleænych na jawnym stoisku przy Wydziale Metalurgicznym prowadził A. Lewandowski. Jesienią 1981 zaczęto organizować Klub Studencki Extremum. Przedstawiciele NZS brali udział w pracach ciał kolegialnych uczelni, ale konsekwentnie bojkotowali komisję dyscyplinarną, w V 1981 w ramach Uczelnianego Zgromadzenia Wyborczego wybrali nowego rektora Politechniki prof. Janusza Braszczyńskiego.

W X 1981 wybrano nowe władze NZS: Konwent (Marszałek J. Annissimo), Zarząd Uczelniany (przewodniczący W. Gidziela, A. Kaczmarek, Edward Mizera, Marek Wawrzonowski, Krzysztof Jaros, Krzysztof Woźniak, Ryszard Bębenek, Tadeusz Nadrowski, Ryszard Zaleski) oraz Komisję Rewizyjną (J. Sakiel, M. Gadaj, W. Marcisz, W. Bajor, Bogusław Łyczba).

W solidarności ze strajkującymi w Radomiu NZS przeprowadził 12 XI 1981 6-godzinny strajk ostrzegawczy. 24 XI – 11 XII 1981 trwał strajk okupacyjny w budynku Wydziału Metalurgicznego, w którym brało udział ok. 300 studentów. „S” Politechniki przyłączyła się do strajku 16 XII 1981. Na strajku codzienną mszę św. odprawiał ks. Ireneusz Skubiś, zaprzyjaźniony zespół jazzowy Tie Break dawał koncerty, a Andrzej Wrześniak (AKF Etiuda) nakręcił film dokumentalny o strajku pt. Nadziei dni ostatnie. Na strajku przygotowano makietę pierwszego numeru nowego pisma NZS pt. „Przybliżenia”, który miał zostać wydrukowany 14 XII 1981.

W atmosferze wzmagającego się napięcia 7 XII 1981 utworzono w regionie Radę Koordynacyjną, która skupiła niezależne siły społeczne: „S” robotniczą, rolników, rzemieślników, kierowców oraz NZS.

W stanie wojennym internowani zostali: A. Lewandowski, W. Rotarski, J. Sakiel, M. Gadaj. Fundusze NZS E. Mizera przeznaczył na pomoc internowanym kolegom.

NZS Politechniki nie prowadziło działalności podziemnej. W 1989 ponownie utworzono NZS w Politechnice.

Wojciech Rotarski