Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych Kobiet w Nisku

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych Kobiet w Nisku, utworzony w Areszcie Śledczym w Nisku na mocy zarządzenia nr 50/81/CZZK Ministra Sprawiedliwości z 13 XII 1981, przeznaczony wyłącznie dla kobiet. Pierwsze internowane trafiły tam już 13 XII 1981, kolejne przywożono w ciągu kilku następnych dni. Łącznie przez OO Nisko przewinęło się 29 kobiet z Polski południowo-wschodniej. Były przetrzymywane do 13 I 1982 – 12 kobiet zwolniono z internowania już wcześniej, a ostatnie 17 przeniesiono do OO Gołdap. Warunki w OO Nisko były cięższe niż w pozostałych ośrodkach: panowały zasady więzienne, cele zamykano co uniemożliwiało kontakty między internowanymi, do tego mała ich liczba uniemożliwiała przeprowadzenia skutecznej akcji protestacyjnej. W święta Bożego Narodzenia Ewa Kuberna zainicjowała protest głodowy, ale zakończył się on niepowodzeniem. Internowane kobiety, nieprzywykłe do warunków więziennych, były w fatalnej kondycji psychicznej – wiele z nich zostawiło na zewnątrz nieletnie dzieci, do tego przez pierwsze dni uniemożliwiano im kontakt z rodzinami. Dopiero po tygodniu od osadzenia niektórym członkom rodzin zezwolono na widzenie z internowanymi. Nie odnotowano żadnych przypadków użycia przemocy w stosunku do internowanych, ale też nie wpuszczono żadnego duchownego, chociaż w innych ośrodkach było to możliwe. Z uwagi na krótki czas funkcjonowania OO Nisko nie było tam delegacji MCK ani Prymasowskiego Komitetu Pomocy. Obecnie Areszt Śledczy w Nisku pełni swą pierwotną funkcję. Przebywają tutaj osoby podlegające sądom i prokuraturom z województwa podkarpackiego oraz Janowa Lubelskiego. 16 cel może pomieścić 92 osoby.

Grzegorz Wołk