Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Jastrzębiu-Szerokiej

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Jastrzębiu-Szerokiej, funkcjonował 13 XII 1981 – III 1982 w 3 pawilonach ZK. Od 13 XII 1981 internowano tu większość działaczy „S” z Regionów Śląsko-Dąbrowskiego i Małopolski. W Ośr. przebywało łącznie 536 mężczyzn. W II 1982 internowanych przetransportowano do innych ośrodków, m.in. nowo utworzonego w Kokotku k. Tarnowskich Gór, 23 III do Ośr. w Zabrzu-Zaborzu, Uhercach i Nowym Łupkowie.

Warunki: cele 8-osobowe, zawilgocone, zagrzybione i niedogrzane (spano w zimowej odzieży), łóżka piętrowe, sanitariaty poza celami.

Na terenie Ośr. odprawiano msze św., internowanych odwiedził Ordynariusz Diecezji Katowickiej bp Herbert Bednorz wraz z księżmi z innych diecezji. Pomoc humanitarną organizowali: członkowie „S” RI i Maja Komorowska z Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom.

Łagodny rygor umożliwił organizację życia wewnątrz Ośr.: prowadzono we własnym gronie wykłady nt. ruchu związkowego na Zachodzie i np. techniki samoobrony, redagowano biuletyn obozowy z informacjami z nasłuchu stacji zagranicznych (z zakonspirowanego rozkładanego odbiornika radiowego), produkowano znaczki poczty podziemnej.

Internowani wywalczyli przywilej otwarcia cel w obrębie pawilonów, nast. przeprowadzili akcję demontażu zamków.

Teresa Brodzka