Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Katowicach

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Katowicach, funkcjonował 13 XII 1981 – 23 XII 1982 w areszcie KW MO. Od 13 XII 1981 internowano tu czołowych działaczy „S” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego (m.in. Tadeusz Buranowski, doradca „S” RI dr hab. Walerian Pańko, Andrzej Rozpłochowski, zwolnieni 23 XII 1982: Tadeusz Jedynak, Bogdan Krakowski, Jan Ludwiczak, Leszek Zygmunt Waliszewski) oraz ludzi nauki i kultury (m.in. rektor Uniwersytetu Śląskiego prof. dr hab. August Chełkowski, prorektor UŚ prof. dr hab. Irena Bajerowa, Kazimierz Kutz, Andrzej Czeczot).

Internowanym, podejrzanym o działalność naruszającą przepisy dekretu o stanie wojennym, nie przedstawiono zarzutów.

W Ośr. panowały ciężkie warunki: w celach 3-osobowych o powierzchni ok. 11m2 mieszkało średnio 6 internowanych, cele były zamknięte, słabo oświetlone, zimą niedogrzane (warstwa lodu na podłodze), z nieosłoniętą ubikacją, kranem, na pryczach cienki materac, dwa koce, prześcieradło, brak krzeseł stołów, szafek; okna zakratowane, z siatką, bez możliwości otwarcia, wentylacja przez małą kratkę pod sufitem, nawiew powietrza i temperatura wody zależne od decyzji władz Ośr. – zimne lub nadmiernie gorące; na śniadanie i kolację najczęściej plasterek (zimą zamarzniętej) kaszanki lub salcesonu, kubek czarnej, gorzkiej kawy zbożowej, na obiad cienka zupa, często zarobaczona; w dni powszednie 10-minutowy spacer, w niedziele 40 min., internowani nie mogli mieć książek ani wieszać symboli religijnych (pod groźbą dodatkowych represji); widzenia wyłącznie za zgodą Komendanta Wojewódzkiego MO.

Teresa Brodzka