Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Kielcach-Piaskach

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Kielcach-Piaskach; funkcjonował 13 XII 1981 – 31 XII 1982 na terenie AŚ w Kielcach. Przebywali tu internowani z Regionu Świętokrzyskiego oraz Radomia i in. miast. Komendant Ośrodka: Marian Steciak, z-ca Edward Król, ośrodek obsługiwany przez 25 funkcjonariuszy, na stałe do pełnienia obowiązków oddelegowani zostali: kierownik działu penitencjarnego, wychowawca, komendant pawilonu i ośmiu oddziałowych. Największą liczbę internowanych odnotowano 14 XII 1981: 303 osoby (290 mężczyzn i 13 kobiet), i 15 XII: 368 osób (354 mężczyzn i 14 kobiet); w kolejnych mies. internowanych systematycznie zwalniano; wg. przybliżonych danych, liczba internowanych (także spoza woj. kieleckiego), którzy przebywali w Ośr. Odosobnienia w Kielcach, wynosiła 895 osób.

Warunki: cele 5x2x2,50 m, okno zabezpieczone kratami, kaloryfer, 2 prycze piętrowe z materacem, prześcieradłem, dwoma kocami i poduszką; sanitariat i umywalka z zimną wodą osłonięte parawanem, pojemnik na śmieci i sprzęt do utrzymywania czystości; głośnik; podłoga parkietowa; stół, 4 taborety, metalowa szafa na naczynia, żywność i ubrania. Internowani nosili własną odzież, mogli otrzymywać paczki z ubraniami, bieliznę dostawali od administracji.

2 razy w tygodniu, wieczorami, internowani mogli przez 1,5 godz. korzystać z pomieszczeń świetlicowych w budynku gł. (były to cele, z których wyniesiono łóżka); mieli prawo prenumerować bez ograniczeń gazety krajowe („Słowo Ludu”, „Trybuna Ludu”) oraz 1 lokalny dziennik; mogli słuchać 1. programu PR oraz oglądać Dziennik TVP; wysyłać i otrzymywać nieograniczoną liczbę listów; regulamin przewidywał 2 godz. odwiedzin miesięcznie, codzienny 1-godzinny spacer w grupach po 10 osób na dziedzińcach usytuowanych za budynkiem gł. (14 internowanych przetrzymywanych w oddzielnym, małym budynku, korzystało z przylegającego do niego dziedzińca). W niedzielę odbywały się 3 nabożeństwa, w których jednorazowo uczestniczyć mogło 30 osób.

Wiosną 1982 złagodzono regulamin: otwarto cele na dzień, wyrażono zgodę na spotkania z księżmi, ludźmi kultury; umożliwiono prowadzenie wykładów i cyklów samokształceniowych, dyskusji, odmawianie wspólnych modlitw.

W Ośr. miało miejsce kilka akcji protestacyjnych: 17 XII 1981 i 1 III 1982 internowani usiłowali przeprowadzić okupację pól spacerowych; w XII 1981 część osób sprzeciwiła się podaniu potraw mięsnych w wigilię Bożego Narodzenia; w I 1982 kilka osób podjęło głodówkę; w głodówce 13-22 VI 1982 uczestniczyło co najmniej 38 osób.

Internowani wydawali (przepisywane ręcznie) niezależne pisma: „Kratę” i „Gryps”, biuletyny, śpiewniki, dzienniki, koperty, znaczki poczty obozowej i in.

20 I i 26 II 1982 Ośrodek wizytowali: prokurator, sędzia penitencjarny, przedstawiciele PCK; 24-25 III, 26–28 V, 5–7 X 1982 delegacja MCK; w raportach z wizytacji podawano wytyczne konieczne do spełnienia, aby Ośr. odpowiadał kryteriom przewidzianym dla ośrodków odosobnienia.

W VII 1982 Ośr. zamknięto, 29 VIII ponownie otworzono; 13 XII 1982 przebywało w nim 18 internowanych, 23 XII 1982 opuściły go ostatnie osoby; formalnie Ośr. Odosobnienia w Kielcach-Piaskach zlikwidowano 31 XII 1982.

Marzena Grosicka