Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Suwałkach

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ośrodek Odosobnienia w Suwałkach, funkcjonował w okresie 13 XII 1981 – 5 IV 1982 w wydzielonych celach AŚ w Suwałkach, kierowanego przez naczelnika Zdzisława Kempińskiego. Pierwsze transporty internowanych dotarły do Ośr. Odosobnienia w Suwałkach 13 XII 1981 nad ranem. Zwożono do niego internowane kobiety i mężczyzn z woj. suwalskiego; kobiety do budynku głównego AŚ, mężczyzn do jego Oddziału Zewnętrznego. 5 I 1982 do Ośr. Odosobnienia w Suwałkach przywieziono internowanych z woj. białostockiego i łomżyńskiego.

18 I 1982, w reakcji na żądania przestrzegania regulaminu dla internowanych, administracja aresztu, kierowana osobiście przez naczelnika Z. Kempińskiego, urządziła pozorowaną ścieżkę zdrowia: internowani z poszczególnych cel przechodzili do łaźni, gdzie w obecności uzbrojonych funkcjonariuszy byli zmuszani do rozebrania się do naga, następnie grożono im pobiciem; pobito Karola Banasiaka.

Przez cały okres funkcjonowania do Ośr. Odosobnienia w Suwałkach trafiło 76 internowanych mężczyzn i 10 kobiet z woj. suwalskiego, 35 mężczyzn z białostockiego, 24 mężczyzn z łomżyńskiego. Bezpośrednio z Ośr. Odosobnienia w Suwałkach zostało zwolnionych 101 mężczyzn i 3 kobiety, 3 mężczyznom zmieniono internowanie na areszt, 7 kobiet 19 XII 1981 zostało przetransportowanych do Ośr. Odosobnienia w Białymstoku, 31 mężczyzn 5 IV 1982 do Ośr. Odosobnienia w Kwidzynie. Tym samym Ośr. Odosobnienia w Suwałkach przestał funkcjonować.

Marcin Zwolski