Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Zabrzu-Zaborzu

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych w Zabrzu-Zaborzu, funkcjonował 13 XII 1981 – 22 XII 1982 (z krótkimi przerwami), w 3 pawilonach ZK. Internowano tu działaczy „S” z Regionów Śląsko-Dąbrowskiego i Częstochowa, łącznie co najmniej 887 osób.

Warunki: kilku-, kilkunastoosobowe cele, niedogrzane i zawilgocone, łóżka piętrowe, sanitariaty poza celą; raz w tygodniu łaźnia.

Pomoc duszpasterską oraz materialną niósł proboszcz parafii św. Jadwigi w Zabrzu. Ośrodek odwiedził Ordynariusz Diecezji Katowickiej bp Herbert Bednorz, pomoc humanitarną organizowała Maja Komorowska z Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom.

Utworzono radę internowanych, mającą charakter porządkowy, w każdym pawilonie redagowano własne pisma, produkowano znaczki poczty obozowej, zrobiono sztandar. 16 V 1982 internowani zorganizowali Apel Poległych w intencji poległych z KWK Wujek.

Internowani wywalczyli prawo do otwarcia cel i swobodnego poruszania się w obrębie pawilonu.

Teresa Brodzka