Parafia Najświętszej Marii Panny Królowej Różańca w Słupsku

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Parafia Najświętszej Marii Panny Królowej Różańca w Słupsku, największa słupska parafia obejmująca centrum miasta oraz wsie Włynkowo i Włynkówko, erygowana 1 VI 1946; kościół gotycki z XIV w. (przebudowany w XIX w., częściowo zniszczony w czasie II wojny światowej, odbudowany w 1948), budynek parafialny z 1882. 1964-1979 proboszczem był ks. Witold Szymczukiewicz, następnie ks. Ryszard Król (1979-1995), ks. Paweł Jochaniak (1995-2008), ks. Zbigniew Krawczyk (od 2008). W 1987 24,5 tys. wiernych. Na zewnętrznych murach świątyni znajdują się wykute z blachy stacje Drogi Krzyżowej; w l. 80. tablica przedstawiająca Szymona Cyrenejczyka (stacja V) i nosząca nazwę „S” była miejscem symbolicznym – jedynym w mieście, gdzie oficjalnie występowała nazwa związku – w rocznice Sierpnia ’80 składano tu kwiaty, zapalano znicze; władze nakłaniały do usunięcia tablicy lub zmiany jej treści, gromadzących się pod nią legitymowano, zatrzymywano, wzywano na przesłuchania. Od 1951 przed kościołem stał krzyż misyjny, który wg świadków 12 III 1982 zaczął płakać, co pozostawiło widoczne ślady na drewnie; Kościół nie uznał zjawiska za cud, jednak krzyż stał się symbolem oporu, stąd ruszały manifestacje, tu składano kwiaty i wieńce. Nieznani sprawcy kilkakrotnie bezskutecznie próbowali zmyć nacieki. Od kilku lat krzyż, po renowacji, znajduje się w prezbiterium świątyni. Parafia była jedną z dwóch w Słupsku, które uczestniczyły w zbieraniu funduszy dla Biskupiego Komitetu Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom, utworzonego 5 II 1983 przez bp. Ignacego Jeża z Koszalina.

Igor Hałagida