Paweł Bąkowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Paweł Bąkowski, ur. w 1947. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, kier. fizyka (1970).

W III 1968 członek Studenckiego Komitetu Delegatów Wydziałowych na UW, 21 III przewodniczący wiecu, współinicjator strajku na UW; 29 III 1968 aresztowany, osadzony w AŚ Warszawa-Mokotów, w VIII 1968 zwolniony, skazany na karę grzywny; 16 XI 1968 ponownie zatrzymany i ukarany grzywną. 1970-1981 pracownik Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Warszawie. 1976-1981 współpracownik KOR, następnie KSS KOR (udostępniał mieszkanie na spotkania), 1977-1982 wydawnictwa NOWa (na potrzeby drukarni i wykłady TKN); współorganizator spotkań opozycjonistów (m.in. 1 V 1977 w Lubomierzu); w V 1977 uczestnik prowadzonego przez KOR dochodzenia ws. śmierci Stanisława Pyjasa, współautor apelu w tej sprawie do prezydenta Krakowa, 15 V 1977 współorganizator manifestacji żałobnej, uczestnik spotkania założycielskiego SKS w Krakowie; 1977-1978 współorganizator polskiej wystawy w ramach prezentacji sztuki dysydenckiej z krajów komunistycznych na biennale w Wenecji, następnie pokazywanej w Wielkiej Brytanii i USA; w 1979 współpracownik Uniwersytetu Ludowego w Zbroszy Dużej. 1979-1981 prowadził w swoim mieszkaniu salon kultury niezależnej.

Od jesieni 1980 w „S”.

13 XII 1981 – VIII 1983 w ukryciu; od II 1982 współkierował oficyną NOWa i kolportażem „Tygodnika Mazowsze”, w VIII 1982 na skutek różnicy zdań w kierownictwie NOWej wycofał się; III-VIII 1983 ścigany listem gończym, 8 VIII 1983 ujawnił się po ogłoszeniu ustawy amnestyjnej.

Od XII 1983 na emigracji w USA. 1985-1992 programista. 1985-1986 współorganizator wystawy poświęconej ks. Jerzemu Popiełuszce, pokazywanej w kilku miastach USA. Od 1992 nauczyciel akademicki.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury.

Od 26 VIII 1969 rozpracowywany przez Wydz. III/III-A/III-A-1 KS MO w ramach KE/SOR krypt. Bączek.

Anna Grażyna Kister