Paweł Woźniak

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Paweł Woźniak, ur. 21 VIII 1965 w Sędziejowicach. Ukończył Liceum Zawodowe Zarządu Portu w Szczecinie (1984).

1980-1986 uczeń, praktykant, ekspedytor magazynów portowych w ZP Szczecin.

Od IX 1980 w „S”.

Od 13 XII 1981 łącznik podziemnej „S”, np. między Zbigniewem Bełzem z Gorzowa Wlkp. a Grzegorzem Durskim z Pomorza Zachodniego; od 1982 członek zespołu pomagającego rodzinom represjonowanych w Punkcie Pomocy przy parafii Świętego Krzyża w Szczecinie (od 1983 Biskupi Komitet Pomocy Społeczno-Charytatywnej), opiekun dzieci więźniów politycznych na kolonii w Tatrach. 1982-1988 uczestnik wielu demonstracji patriotycznych, w 1983 wyrzucony ze szkoły za współorganizację kontrpochodu 1-majowego. Służba wojskowa w jednostce saperskiej w Chełmnie Pomorskim. Do 1989 kolporter podziemnych czasopism: „Grot”, „Termit”, „Obraz”, „CDN”, „Lustro” w środowisku uczniowskim Szczecina, uczestnik akcji ulotkowych FMW, Ruchu WiP, Solidarności Walczącej i „S”, uczestnik akcji składania kwiatów pod tablicą pamiątkową przy Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. 1986-1987 sprzedawca rejonowy w RSW Prasa-Książka-Ruch. W 1987 uczestnik happeningów WiP, 21 XII 1987 skazany przez kolegium ds. wykroczeń na wysoką grzywnę za udział w akcji ulotkowej; zwolniony z pracy w RSW za niestawienie się na przesłuchaniu SB w czasie pracy. W 1987 pracownik fizyczny w Zakładach Robót Wysokościowych we Wrocławiu, 1987-1988 pomocnik cieśli w Zakładzie Ciesielskim w Szczecinie. Wielokrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, przeszukiwany.

Od II 1989 na emigracji w RFN; operator maszyn w Siemens AG w Berlinie.

Sylwia Wójcikowa