Piotr Adamowicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Piotr Adamowicz, ur. 26 VI 1961 w Elblągu.

1978-1979 współpracownik ROPCiO, 1979-1989 RMP, kolporter ulotek i niezależnych książek.

W VIII 1980 wspierał strajkujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, kolporter, przewoził też korespondencję do prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego, ministrant podczas mszy św. odprawianych w SG przez ks. Henryka Jankowskiego. Od IX 1980 pracownik Działu Zarządów Regionów KKP (od IX 1981 KK) w Gdańsku, współpracownik przewodniczącego KOWzP Dariusza Kobzdeja.

13-15 XII 1981 uczestnik strajku w SG. 5 I 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Iławie i Kwidzynie, zwolniony 16 VIII 1982. 1982-1989 uczestnik Duszpasterstwa Akademickiego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, spotkań w kościele oo. Dominikanów w Krakowie, związany z redakcją „Przeglądu Politycznego”; kolporter ulotek, książek i czasopism niezależnych, m.in. „Bratniaka”, „Głosu”, „Przeglądu Politycznego”, „Polityki Polskiej”, pisma „Solidarność” wydawanego przez ZR Gdańskiego; uczestnik niezależnych obchodów rocznic: 3 V, 11 XI i Grudnia ’70. 1982-1987 bez stałego zatrudnienia, prace dorywcze; 1987-1989 pracownik techniczno-administracyjny w Gdańskim Towarzystwie Naukowym. 22 VIII – 1 IX 1988 uczestnik strajku w SG, szef biura prasowego przy kościele św. Brygidy w Gdańsku.

1988-1992 korespondent Agence France Presse, 1991-1994 Agencji Informacyjnej Reuters, 1990-1993 dziennikarz, korespondent „Życia Warszawy” w Gdańsku, od 1993 dziennikarz „Rzeczpospolitej”. Doradca społeczny Fundacji Centrum Solidarności i Europejskiego Centrum Solidarności oraz przy obchodach 1000-lecia Gdańska, 20. i 25. rocznicy Sierpnia ’80, w 2005 współorganizator (społecznie) koncertu Jeana Michela Jarre’a w SG. Pełnomocnik w IPN: Bogdana Borusewicza, Aleksandra Halla, Bożeny i Macieja Grzywaczewskich, Bogdana Lisa, Donalda Tuska, Lecha Wałęsy.

Współautor książki Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956-1989 (t. 1-3, Warszawa 2000-2006).

W 2002 wspólnie z Filipem Gawrysiem wyróżniony w kategorii „wolność słowa” przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich za artykuł Nieczysty wymiar sprawiedliwości opublikowany 29 XII 2001 w „Rzeczpospolitej”. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

4 IV 1984 – 26 I 1988 rozpracowywany przez Wydz. IV WUSW w Lublinie w ramach SOS krypt. Varia.

Arkadiusz Kazański