Piotr Kurowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Piotr Kurowski, ks., ur. 23 III 1929 w Chmielowie k. Parczewa, zm. 5 XI 1990 w Lublinie. Absolwent Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie, święcenia kapłańskie (1956); absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Wydz. Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych (1956), Wydz. Filozofii Chrześcijańskiej (1966).

1956-1959 wikariusz w parafii Trójcy Przenajświętszej w Zaklikowie, 1959-1969 w parafii św. Wita w Mełgwi, 1966-1967 w parafii Wniebowzięcia NMP w Starym Zamościu, 1967-1970 w parafii Matki Boskiej Anielskiej w Motyczu, 1970-1972 w parafii św. Michała w Lublinie. W 1970 niedopuszczony przez Wydz. ds. Wyznań w Lublinie i Urząd ds. Wyznań w Warszawie do objęcia stanowiska administratora parafii w Biskupicach k. Lublina za odmowę złożenia ślubowania o dochowaniu wierności PRL. 1972-1975 administrator parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Dubie, 1975-1983 parafii św. Stanisława w Biskupicach. Od 1979 kanonik honorowy Kapituły Kolegiaty Zamojskiej.

Od połowy 1981 współpracownik ZR Środkowo-Wschodniego „S” w Lublinie; 10-12 XII 1981 udostępnił pomieszczenia parafii na odbycie kursu Wszechnicy Związkowej nt. „Negocjacje i formy protestu” z udziałem związkowców z Belgii i Włoch.

Wiosną 1982 współinicjator akcji Wakacje z Bogiem (m.in. przekazał pierwsze pieniądze na ten cel i gościł pierwsze turnusy wypoczywających dzieci). W III 1983 pozbawiony parafii. 1983-1984 dyr. administracyjny KUL, w 1984 administrator parafii Narodzenia NMP w Dąbrowicy. XI 1984 – 1987 rektor nowo budowanego kościoła św. Barbary na powstającym (głównie dla rodzin górników z KWK Bogdanka) osiedlu w Łęcznej; zaangażowany w duszpasterstwo górników, prowadzone przez dziekana Łęcznej ks. Mariana Kozyrę. Od VII 1987 proboszcz parafii w Gródku k. Tomaszowa Lubelskiego. 30 VIII 1987 podczas uroczystości upamiętniającej bitwę z bolszewikami pod Komarowem w 1920 wygłosił homilię, która była powodem skargi Wydz. ds. Wyznań w Zamościu do bp. lubelskiego. Do 1989 duszpasterz „S” RI na Zamojszczyźnie.

Marcin Dąbrowski