Podziemna struktura związkowa

Z Encyklopedia Solidarności

Podziemna struktura związkowa – w Częstochowie po 13 XII 1981 członkowie Związku zaczynają się organizować wokół ukazującego się od 13 III 1982 niezależnego pisma „CDN” wydawanego przez Zbigniewa Muchowicza, tworząc Komitet Oporu NSZZ „S” Częstochowa. 30 VI 1982, po spotkaniu Komitetu z działaczami dziewięciu zakładów pracy (m.in. Huty im. B.Bieruta, MPK, Metalplastu, FSM-Polmo) zostaje utworzony Międzyzakładowy Komitet Koordynacyjny NSZZ „S”, na czele którego staje Zbigniew Muchowicz. W MKK powstają komórki druku, kolportażu, zaopatrzenia, pomocy represjonowanym i kontaktu z innymi regionami, m.in. krakowskim i małopolskim. 31 VIII 1982 MKK organizuje masową demonstrację, w czasie której walki uliczne trwają półtorej doby. W X MKK wydaje drugie po „CDN” pismo – „Nadzieja”. Do kolejnych manifestacji, organizowanych przez MKK, dochodzi 11 XI i 16 XII 1982. 16 XII 1982 MKK przekształca się w Tymczasową Komisję Regionalną NSZZ „S” Region Częstochowa, a jej przewodniczącym zostaje Zbigniew Muchowicz. W końcu IV 1983 następują masowe aresztowania (26 osób), ale SB nie udaje się rozbić całych struktur i TKR NSZZ „S” w uszczuplonym składzie działa nadal. 1 V 1983 TKR organizuje niezależne obchody święta pracy w których bierze udział ok. 15 tys. demonstrantów. W l. 1984-1985 osłabione aresztowaniami oraz zniechęceniem działaczy TKR stopniowo ogranicza swoją działalność. Wiosną 1985 przestają się ukazywać komunikaty i oświadczenia sygnowane przez TKR. Odbudowy i reorganizacji struktur podejmuje się, utworzona 2 III 1985, Regionalna Komisja Koordynacyjna NSZZ „S” Częstochowa ze Zbigniewem Muchowiczem jako przewodniczącym. W marcu tego roku uruchomione zostaje pismo RKK „Wytrwamy”. W skład RKK wchodzą: Halina Sołdrowska, Aleksander Przygodziński, Józef Urbanek, Waldemar Ziębacz, Zdzisław Burzyński, Andrzej Zieliński. W grudniu 1986 emigruje do Szwecji Zbigniew Muchowicz, a przewodniczącym RKK zostaje Józef Urbanek. W 1987 kierownictwo obejmuje Aleksander Przygodziński, a w skład RKK wchodzą: Józef Urbanek, Waldemar Ziębacz, Jarosław Kapsa, Zdzisław Burzyński. W 1988 RKK zaczyna stopniowo ujawniać swoje struktury pozostając pod opieką Duszpasterstwa Robotników prowadzonego przez ks. Romana Raczyńskiego. W kwietniu 1989 w parafii św. Józefa RKK całkowicie odtajnia swój skład i podaje go do publicznej wiadomości.