Proces śpiewaków w Zakładzie Karnym Załęże

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Proces „śpiewaków” w Zakładzie Karnym Załęże, proces polityczny Krzysztofa Krzysztofiaka, Bogdana Klicha, Jerzego Piekarskiego i Zbigniewa Solaka oskarżonych o obrazę organów władzy PRL poprzez śpiewanie piosenek w miejscu publicznym.

Obwinieni zostali aresztowani 9 III 1982 podczas internowania w Ośr. Odosobnienia w Załężu k. Rzeszowa (cela nr 238), a podstawą oskarżenia było nagranie ich śpiewu na taśmie magnetofonowej wykonane 2 II 1982 przez jednego z funkcjonariuszy krakowskiej SB ze specjalnej grupy inwigilującej internowanych z Krakowa. Oskarżeni zostali przeniesieni do pawilonu więzienia, gdzie osadzeni byli więźniowie kryminalni (J. Piekarskiego umieszczono w jednej celi z więźniem skazanym za zabójstwo księdza). Od tej chwili, jako więźniowie z sankcją prokuratorską, zostali pozbawieni możliwości widzeń z najbliższymi. Dotyczyło to również przebywających na leczeniu w szpitalu więziennym w Krakowie przy ul. Montelupich B. Klicha (14 IV – 9 VII 1982) i Z. Solaka (19 V – 9 VII 1982).

Dopiero po zmianie sędziego wycofano się z tych represji. Rozprawa (pierwotny termin ustalony na 20 III 1982 został odroczony z powodu choroby B. Klicha) odbyła się 7 X 1982 przed Sądem Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie z siedzibą w Rzeszowie. Prokurator, mimo że przewód sądowy nie wykazał, iż więzienie jest miejscem publicznym, zażądał po 3 lata pozbawienia wolności dla B. Klicha, J. Piekarskiego oraz Z. Solaka i 2 lata dla K. Krzysztofiaka, któremu nie udowodniono, że śpiewał (nie przyznał się do zarzucanego mu czynu). Sąd uniewinnił wszystkich oskarżonych.

Ewa Zając