Przemysław Fenrych

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Przemysław Fenrych, ur. 6 I 1951 w Poznaniu. Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1973).

1973-1975 asystent, 1975-1976 starszy asystent w Instytucie Zachodniopomorskim Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Szczecinie, 1976-1979 starszy bibliotekarz w Bibliotece Uczelnianej. 1979-1983 starszy bibliotekarz w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Szczecinie (obecnie Książnica Pomorska). Podczas studiów w ZSP. 1969-1980 działacz Duszpasterstwa Akademickiego. 1978-1980 sympatyk ROPCiO, współpracownik o. Huberta Czumy TJ, Elżbiety Czumy (wówczas Sojki), Mieczysława Ustasiaka, Michała Plater-Zyberka i in. 1975-1980 uczestnik dominikańskiego Duszpasterstwa Akademickiego, współorganizator wykładów, dyskusji, trybun duszpasterskich (m.in. o etyce studiowania, rodzinie, etyce pracy), prowadził wykłady z dziejów Kościoła w Polsce i Narodu Polskiego w Szczecinie i Gorzowie Wlkp. (u ks. Witolda Andrzejewskiego), konferencje na pielgrzymkach. Inicjator i współwydawca małych pism („Domysły”, „Korzenie”), współpracownik Ruchu Młodej Polski (publikacje w „Bratniaku”).

W VIII 1980 uczestnik strajku solidarnościowego w Woj. i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Szczecinie (poparcie dla strajku w Stoczni Szczecińskiej). Od IX 1980 w „S”, w 1980 wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego w WiMBP, później wiceprzewodniczący, następnie przewodniczący KZ. X 1980 – VI 1981 przewodniczący Ogólnopolskiej Międzybibliotecznej Komisji Porozumiewawczej „S”, od VI 1981 członek Prezydium ZR. W VI 1981 delegat na I WZD Regionu Pomorze Zachodnie, delegat na I KZD. 1980-1981 współzałożyciel, redaktor naczelny i jeden z autorów „Komunikatu Zarządu Regionu NSZZ «Solidarność»”, do 13 XII 1981 nadzorował jego kolportaż w systemie ABC. W 1980 współorganizator Szczecińskiego Klubu Katolików, w latach 80. jego wiceprezes, na początku lat 90. prezes, wiceprzewodniczący Akcji Katolickiej Diecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. 1981-1983 członek Prymasowskiej Rady Społecznej, 1980-1989 organizator Tygodni Kultury Chrześcijańskiej.

13 XII 1981 – 11 I 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Goleniowie, 11 I 1982 – 2 VIII 1982 w Wierzchowie, 2 VIII 1982 – 24 XI 1982 w Strzebielinku. 1983-1989 redaktor miesięcznika „Prezbiterium”, korespondent Biura Prasowego Episkopatu Polski.

W 1989 współzałożyciel i członek prezydium Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego „S” Ziemi Szczecińskiej. 1998-2002 radny Miasta Szczecin z listy AWS, przewodniczący Komisji Edukacji, Sportu i Rekreacji, inicjator i współautor uchwały „Polityka edukacyjna miasta Szczecina”. 1989-1990 zastępca redaktora naczelnego „Kościoła nad Odrą i Bałtykiem” wydawanego przez Kurię Biskupią Szczecińsko-Kamieńską (publikuje nadal na jego łamach, od 1998 „Kościół...” jest dodatkiem do tygodnika „Niedziela”). 1990-1991 dyrektor-redaktor naczelny ORTV w Szczecinie, następnie przez trzy kadencje członek Rady Nadzorczej Polskiego Radia w Szczecinie (w drugiej kadencji przewodniczący). Od 1991 z-ca dyr. ds. szkoleń w Centrum Szkoleniowym Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej w Szczecinie, trener i ekspert FRDL, specjalista m.in. w dziedzinie komunikacji społecznej, edukacji oraz szkoleń metodami interaktywnymi, pomysłodawca i ekspert Europejskiej Akademii Sołtysa, ukraińskiej Akcji Przejrzysta Ukraina, Polsko-Ukraińskiej Szkoły Liderów i Animatorów, cyklu białoruskich działań Przez edukację do społeczeństwa obywatelskiego.

Autor m.in. Komunikacja społeczna w urzędzie (Warszawa 1998), Komunikacja w społeczeństwie obywatelskim (Warszawa 2000; w języku ukraińskim i serbskim), Święty Otton. Biskup, Misjonarz, Europejczyk (Szczecin 2004). Redaktor i współautor książek w języku białoruskim: Nauka demokracji bez chwili nudy (Szczecin 1997), Poradnik dziennikarza białoruskiego (Szczecin 1999), Do demokracji przez społeczeństwo obywatelskie (Szczecin 1999) oraz dziesięciu broszur w serii Przez edukację – do społeczeństwa obywatelskiego (Szczecin 2001 – 2006). Redaktor i współautor książek w języku ukraińskim: Interaktywne metody nauczania (Szczecin-Lwów 2005), Etyczne i efektywne rządzenie. Wymiar samorządowy (Szczecin-Czerkasy 2006), Przejrzysta Ukraina (Szczecin-Czerkasy 2008).

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2004), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Ewa Tierling-Śledź