Regionalna Komisja Wykonawcza (Łódź)

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Regionalna Komisja Wykonawcza (RKW). Powołana w 1983, gdy doszło do porozumienia między Jerzym Dłużniewskim, Ryszardem Kostrzewą i Markiem Edelmanem. Oficjalnie RKW została powołana 13 V 1984 przy akceptacji Lecha Wałęsy i Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej. W jej skład wchodzili początkowo: J. Dłużniewski (ps. Jawor, przewodniczący), R. Kostrzewa, M. Edelman, Marek Czekalski (do połowy 1985), Rafał Kasprzyk (do przełomu 1985/1986). W 1986 do RKW wszedł przedstawiciel MK „S” i wydawca III edycji „Solidarności Walczącej” Paweł Lipski.

RKW powołana została w celu koordynowania działalności podziemnych struktur NSZZ „S” w regionie łódzkim, a jej przedstawiciel J. Dłużniewski wszedł w skład TKK. Organem RKW było pismo „Głos Łodzi”, którego pierwszy numer ukazał się 27 V 1984 i ukazywał się do IV 1989. Z RKW związane było również pismo oraz wydawnictwo „Solidarność Walcząca” P. Lipskiego. Prowadzony był kolportaż wydawnictw niezależnych z innych miast, m.in. przez Barbarę Filipek. Struktura ta prowadziła akcję bojkotu wyborów do rad narodowych w VI 1984, podejmując próbę sprawdzenia faktycznej frekwencji oraz wyborów do Sejmu w X 1985.

RKW miała swoje struktury zakładowe w całym regionie, m.in. w Bełchatowie, Łęczycy, Ozorkowie, Pabianicach, Piotrkowie Trybunalskim, Sieradzu, Zduńskiej Woli i Zgierzu, a przedstawiciele z tych miast byli dokooptowywani do składu RKW. Z tą strukturą związany był Łódzki Zespół Oświaty Niezależnej i regionalna Komisja Interwencji i Praworządności.

Po wyjściu z więzienia A. Słowika, J. Kropiwnickiego i G. Palki dochodziło do sporów dotyczących ich roli w strukturach łódzkiego podziemia. Działacze RKW chcieli, by przywódcy ci firmowali RKW, ale bez realnego wpływu na działalność struktur. Podczas spotkania w IV 1986 z udziałem A. Słowika, J. Kropiwnickiego, G. Palki, R. Kostrzewy i M. Edelmana ten ostatni oświadczył, że A. Słowik może tylko akceptować decyzje RKW, nie mając wpływu na ich podejmowanie, zachowując przy tym pozycję przewodniczącego. Spowodowało to początek konfliktu i wieloletni rozłam w łódzkim podziemiu.

Włodzimierz Domagalski