Robert Fielding

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Robert Fielding, ur. 9 IV 1952 w Bostonie (USA). Absolwent Middlebury College, kierunek filologia rosyjska.

Członek Support of Solidarity w Bostonie, założonej przez Stanisława Barańczaka, odpowiadał za kontakty z mediami.

Od 1 XI 1982 w Poznaniu w ramach wymiany pomiędzy Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza i University of Florida AT Gainseville. 1982–1984 lektor języka angielskiego na UAM i prowadzący 2-letnie kursy na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po 2-krotnym przesłuchaniu przez SB nie przedłużono z nim kontraktu na rok 1984/1985. Do 1989 lektor języka angielskiego w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Przez poznanych w Poznaniu: Janusza Pałubickiego i Krystynę Laskowską, Władysława Frasyniuka i o. Ludwika Wiśniewskiego z Dominikańskiego Duszpasterstwa Studentów nawiązał współpracę z podziemnymi strukturami „S” Śląska Opolskiego (w tym z Januszem Całką, Wojciechem Podhajeckim z NZS, duszpasterzem akademickim o. Józefem Czaplakiem). Często wysyłany na Zachód: do Francji (kontakt z Mirosławem Chojeckim) i Niemiec (RWE). Współorganizator przerzutów sprzętu, wydawnictw, pieniędzy, przekaziciel dokumentów i informacji ośrodkom na Zachodzie o sytuacji w Polsce i w strukturach konspiracyjnych „S” (szerokie kontakty z placówkami dyplomatycznymi USA, Wielkiej Brytanii). W 1988 współorganizator w WSP w Opolu nielegalnego Komitetu Organizacyjnego „S”. Współpracował z Polsko-Czechosłowacką Solidarnością we Wrocławiu (Mirosław Jasiński) i w Warszawie (m.in. Adam Michnik, Jacek Kuroń), pomagał założyć PCZS w Opolu. Współpracował z Polsko-Węgierską Solidarnością w Warszawie (Wojciech Maziarski, Zbigniew Romaszewski), 2-krotnie wyjeżdżał do Budapesztu na spotkania z demokratycznymi działaczami węgierskimi, w 1988 organizator ich przyjazdu na konferencję praw człowieka, zwołaną przez podziemne struktury „S” w Krakowie.

W 1989 współpracownik KO „S” przy Lechu Wałęsie, uczestnik kilku jego posiedzeń; nawiązał kontakt z Edmundem Osmańczykiem (późniejszym senatorem ziemi opolskiej) i Stefanem Kozłowskim. W 1989 współpracował z opolskim KO „S” przy organizacji wyborów. 1989–1997 pracownik Działu Zagranicznego KK „S”; odpowiedzialny za kontakty z Ameryką Północną, w tym z centralą amerykańskich związków zawodowych AFL-CIO; równocześnie tłumacz Lecha Wałęsy (m.in. w czasie wizyty Ronalda Reagana w Gdańsku w 1990), tłumacz i opiekun Lane'a Kirklanda, szefa AFL-CIO i „S”. W 1990 współorganizator spotkania Wacława Hawla i L. Wałęsy w Sudetach. Współpracownik OBWE, współorganizator obserwację wyborów parlamentarnych w Rosji, Mołdawii, Kazachstanie, Ukrainie i Białorusi. 1995-1997 współpracownik Międzynarodowej Konfederacji Wolnych Związków Zawodowych, Międzynarodowej Organizacji Pracy i PSI. Od X 1997 pracownik Centrum Solidarności AFL-CIO; w II 2001 dyr. programu Centrum Solidarności AFL-CIO na Białorusi. W 2001 aresztowany przez białoruską KGB i deportowany do Polski. 2002–2007 kierował programami Centrum Solidarności na Ukrainie, w Mołdawii i Gruzji. Organizator przyjazdów polskich polityków, w tym L. Wałęsy i działaczy „S”, w czasie pomarańczowej rewolucji na Ukrainie. Od 2008 kieruje programem amerykańskiego Centrum Solidarności w Gruzji.

Od 14 IV 1988 rozpracowywany przez WUSW w Opolu w ramach SOS krypt. Bob.

Jan Całka