Robotniczy Gniew 1970-1980

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Robotniczy Gniew 1970-1980 to tytuł wystawy znanej też jako Robotniczy Gniew. Grudzień 1970 – Sierpień 1980. Zorganizowana przez Komitet Obrony Więzionych za Przekonania oraz MKZ „S” w Opolu pod patronatem KOPS-u. Prezentowana na dwóch salach w byłym lokalu MKZ (wcześniej Straż Pożarna) w Opolu przy ul. Ozimskiej 53); czynna od 15 III 1981. Prezentowana była także w innych miastach Opolszczyzny. Stanowiła replikę wystawy, eksponowanej w gdańskim dworze Artusa w dziesiątą rocznicę wydarzeń Grudnia ʼ70.

Została przygotowana przez fotografów-amatorów Bogusława Bardona, Antoniego Klusika, Tadeusza Żylińskiego i innych. Zawierała 127 fotogramów formatu A-3, plakaty, taśmy magnetofonowe i inne. W formie surowa i prosta, miała przypominać o pomordowanych za przekonania polityczne, wskazać morderców i inspiratorów zbrodni, a także przedstawić drogę do „S”.

W pierwszej sali znalazły się fotogramy prezentujące wydarzenia z XII 1970 w Gdańsku i Szczecinie. Widzowie mogli zobaczyć m.in.: hasła z murów: „Precz z zapleśniałą elitą władzy”, na ścianach umieszczono klepsydry z nazwiskami poległych, reprodukcje kart szpitalnych, zdjęcia ofiar i ich krewnych, zdjęcia czołgów i transparentów: „Krew przelana przez robotników nie pójdzie na marne”.

Na drugiej sali można było zobaczyć fotogramy wydarzeń z VIII 1980 oraz obrazy uroczystości rocznicowych pod wzniesionymi monumentami Chwały i Pamięci. Ponadto rejestry więzionych za przekonania wraz z żądaniami ich uwolnienia „w imię zasad konstytucyjnych praw obywatelskich” gwarantowanych międzynarodowymi konwencjami. Dołączono także przykłady naruszeń prawa z ostatnich lat i miesięcy.

Wystawa niosła ze sobą pytanie: Jakie intencje ma władza? Miała oprócz upamiętniania robotniczego zwycięstwa i pamięci nieść przestrogę na przyszłość: Walka wciąż jeszcze nie jest zakończona, trzeba zachować czujność.

Dariusz Ćwik