Roman Łyczywek

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Roman Łyczywek, ur. 8 II 1916 w Odolanowie k. Ostrowa Wlkp., zm. 4 X 1994 w Szczecinie. Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierunek prawo (1937) i ekonomia (1938), aplikacja adwokacka (1945), doktorat z prawa (1963).

W 1937 stażysta konsularny w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, konsulat w Tuluzie; 1938-1940 aplikant w kancelarii adwokackiej dr. B. Jagielskiego w Poznaniu; 1940-1942 referent p.o. z-ca naczelnika Wydz. Ogólnego w Zarządzie Miejskim w Radomiu; 1942-1944 pracownik Zakładów Philipsa w Warszawie (tajnie aplikant mec. Dembińskiego i Pawłowskiego). Podczas II wojny światowej harcmistrz, członek Szarych Szeregów, współorganizator i komendant Chorągwi Wielkopolskiej Szarych Szeregów przy Kwaterze Głównej, współtwórca Wydz. Zachodniego Szarych Szeregów przy Kwaterze Głównej, żołnierz ZWZ-AK, uczestnik Powstania Warszawskiego w Batalionie im. Jana Kilińskiego (Śródmieście); członek i działacz organizacji niepodległościowej Ojczyzna; działacz Polskiego Związku Zachodniego; 1945-1946 w Stronnictwie Pracy (zwolennik grupy Karola Popiela); w 1949 aresztowany, przez 3 mies. więziony bez aktu oskarżenia, z przesłuchaniami trwającymi nieprzerwanie przez 7 dni i nocy. 1945-1950 adwokat w prywatnej kancelarii adwokackiej w Szczecinie, radca prawny Zarządu Miejskiego w Szczecinie; 1950-1986 adwokat w Zespole Adwokackim nr 4 w Szczecinie; po 1963 także nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Warszawskim, UAM i Uniwersytecie Łódzkim w zakresie sztuki wymowy. Członek Okręgowej i Naczelnej Rady Adwokackiej, patron wielu aplikantów adwokatury. 1978-1980 w kontakcie z KSS „KOR” i ROPCiO.

Od IX 1980 w „S”; radca prawny KZ „S” Pracowników Zakładów Poligraficznych w Szczecinie; honorowy doradca KKK Pracowników Poligrafii; w 1981 redaktor niezależnego tygodnika „S” poligrafów „Kwadrat”.

Po 13 XII 1981 obrońca w procesach działaczy „S”, m.in. Andrzeja Milczanowskiego, Edmunda Bałuki, Mariana Jurczyka i Jacky’ego Challota (francuskiego związkowca sądzonego w Świnoujściu za przewożenie powielaczy dla podziemnej „S”); członek Komitetu Pomocy Internowanym (głównie pomoc prawna); 1982-1989 autor (ps. Saski, Grodzki) do pism podziemnych „Grota”, „Obrazu”. Od 1987 adwokat we własnej kancelarii adwokackiej w Szczecinie.

Autor i współautor ok. 700 publikacji, w tym Zarysu historii adwokatury polskiej (1978), Historii adwokatury warszawskiej (1983), inicjator i redaktor naczelny Słownika Biograficznego Adwokatów Polskich (1985).

Odznaczony Warszawskim Krzyżem Powstańczym (1983), Krzyżami Za Zasługi dla ZHP z Rozetą i z Mieczami, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (przez prezydenta RP na Uchodźstwie Kazimierza Sabbata), londyńskim Krzyżem AK, odznaką Zasłużony dla Adwokatury (1991).

Sylwia Wójcikowa