Romuald Szeremietiew

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Romuald Szeremietiew, ur. 25 X 1945 w Olmontach k. Białegostoku. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydz. Prawa (1972), we IX 1995 doktorat (nauki wojskowe), w 2001 habilitacja.

1973-1976 pracownik Stowarzyszenia Pax, następnie pozbawiony możliwości podjęcia pracy. 1966-1970 w SD (usunięty za protest przeciwko masakrze robotników na Wybrzeżu), 1970-1972 w ZSP, 1973-1976 członek Stowarzyszenia Pax. W III 1968 uczestnik protestów studenckich, pobity przez MO podczas demonstracji w Legnicy. 1972-1977 członek kierownictwa Nurtu Niepodległościowego. 1977-1979 uczestnik ROPCiO, 1979-1984 współzałożyciel i czołowy działacz KPN.

Od VI 1980, po aresztowaniu Leszka Moczulskiego, przew. KPN, od XI 1980 poszukiwany listem gończym, 23 I 1981 aresztowany. 15 VI – 8 X 1981 sądzony w procesie przywódców KPN, skazany przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego na 5 lat więzienia za próbę obalenia ustroju PRL przemocą; osadzony w AŚ w Warszawie, następnie w ZK w Barczewie, gdzie w 1983 kierował buntem więźniów politycznych. W VII 1984 zwolniony na mocy amnestii. 22 I 1985 założyciel konspiracyjnej Polskiej Partii Niepodległościowej, jej przywódca i twórca programu. W 1986 współtwórca Porozumienia Partii i Organizacji Niepodległościowych, uczestnik strajków w Gdańsku. W tym samym roku wyjechał na stypendium do Instytutu im. J. Piłsudskiego w Nowym Jorku, publikował w prasie krajowej i zagranicznej, występował w polskojęzycznych radiostacjach na Zachodzie. 1987-1989 działacz Grupy Roboczej KK. Przeciwnik obrad Okrągłego Stołu.

1990-1992 działacz KO. W 1992 wiceminister obrony narodowej w rządzie Jana Olszewskiego, współzałożyciel RdR, od XII 1993 przewodniczący tej partii. W 1995 z-ca szefa sztabu wyborczego Lecha Wałęsy. W 1996 współtwórca AWS; 1997-2001 poseł RP z listy AWS. Od XI 1997 ponownie wiceminister obrony narodowej w rządzie Jerzego Buzka, odwołany ze stanowiska w VII 2001. Od 2001 współtwórca Obozu Patriotycznego. Od I 2002 wykładowca w prywatnych szkołach wyższych, m.in. w Krakowskiej Szkole Wyższej im. A. Frycza Modrzewskiego, i doradca ds. bezpieczeństwa narodowego. W IV 2004 oskarżony o korupcję (proces rozpoczęty przez sąd rejonowy w Warszawie trwał od IX 2005), 24 X 2008 sąd I instancji uniewinnił go od głównych zarzutów: korupcji oraz zarzutu przekroczenia uprawnień i działanie na szkodę interesu publicznego. Od X 2008 profesor i kierownik katedry na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Autor publikacji z zakresu wojskowości i bezpieczeństwa narodowego i książek wydawanych w II obiegu: W obcym interesie. Zarys historii KPP (1978 i wyd. nast.), Powstań Polsko. Zarys myśli programowej nowej prawicy polskiej (1987 i wyd. nast.), Polityka jest sztuką możliwości (1989).

Odznaczony za działalność niepodległościową Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta przez prezydenta RP Ryszarda Kaczorowskiego.

7 IV 1973 – 28 XI 1974 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO we Wrocławiu w ramach SOS krypt. Koto; od 13 IV 1976 przez Wydz. IV/III KW MO w Lesznie w ramach KE/SOR krypt. Taktyk; 10 IV 1987 – 4 IX 1989 przez Wydz. III WUSW w Lesznie w ramach SOR krypt. Polip; od 12 IX 1989 przez Wydz. III/WSiA WUSW w Lesznie w ramach SOR krypt. Termit.

Włodzimierz Domagalski