Ryszard Bocian

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ryszard Bocian, ur. 18 VII 1939 w Skolem (obecnie Ukraina). Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydz. Prawa (1967). Ukończył aplikację sądową (egzamin sędziowski 1970) i radcowską (egzamin 1976).

1955-1956 w ZMP, 1956-1957 organizator i lider opozycyjnego Rewolucyjnego Związku Młodzieży na Wydz. Lotniczym Politechniki Warszawskiej; w X 1957 inicjator na Wydz. Prawa UJ oraz w Wyższej Szkole Pedagogicznej strajku studenckiego po likwidacji tygodnika „Po prostu”, wydawca i kolporter ulotek, plakatów. Na przełomie l. 50. i 60. organizator grupy dyskusyjnej studentów UJ. 1964-1980 w PZPR. 1963-1968 nauczyciel w SP w Jelczy k. Miechowa i w Krakowie, 1968-1969 kierownik Domu Studenckiego nr 1 Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, w 1969 ekonomista w Przedsiębiorstwie Doświadczalnym Przemysłu Urządzeń Chłodniczych tamże, 1969-1972 doktorant w Instytucie Nauk Politycznych UJ, 1972-1982 pracownik naukowo-dydaktyczny Akademii Medycznej tamże.

Od IX 1980 w „S”, członek Prezydium Komitetu Założycielskiego Akademii Medycznej i Państwowego Szpitala Klinicznego w Krakowie; w X 1980 w komisji ds. wynegocjowania porozumienia pomiędzy „S” a władzami rektorskimi AM, w XII 1980 w komisji negocjacyjnej ws. układu zbiorowego Służby Zdrowia w Gdańsku; w 1981 współzałożyciel, przewodniczący KOWzP w AM i PSK; w XII 1981 uczestnik strajku studenckiego w AM.

Po 13 XII 1981 w podziemnych strukturach „S” AM i PSK. 13-16 XII 1981 organizator (z Januszem Kutybą i Tadeuszem Librowskim) akcji protestacyjnej tamże, w jej następstwie przeniesiony do pracy w bibliotece. 22 X 1982 uznany przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia za winnego działalności w zawieszonym związku, Sąd odstąpił od wymierzenia kary. 29 X 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Kielcach-Piaskach, zwolniony 6 XII 1982. 1983-1989 zatrudniony m.in. w domach pomocy społecznej, następnie (nieformalnie) w firmach prywatnych. 13 V 1983 aresztowany w czasie demonstracji, osadzony w AŚ przy ul. Montelupich w Krakowie, 6 VI 1983 zwolniony; 13 VI 1983 ponownie aresztowany, 26 VII 1983 zwolniony na mocy amnestii. XI 1981 – X 1990 w KPN; od 1982 z-ca kierownika w Tajnym Tymczasowym Kierownictwie Akcji Bieżącej Okręgu Kraków, 1982-1983 w Centralnym Kierownictwie Akcji Bieżącej KPN z siedzibą w Krakowie; w XII 1984 delegat na II Kongres KPN w Warszawie; 1985 – III 1989 ponownie w CKAB, kierownik Wydz. Organizacyjnego; 1986-1988 szef Obszaru II (Małopolska) KPN; w 1989 (na III Kongresie KPN) wybrany do Rady Politycznej KPN. W 1982 założyciel, wydawca i redaktor pisma „Robotnik Polski w Walce”; 1982-1983 i 1985-1988 redaktor naczelny, autor pisma „Niepodległość”; 1982-1989 autor, drukarz, organizator transportu i kolportażu pism, m.in. „Krzyk”, „Opinia Krakowska”, wydawca „Biuletynu Informacyjnego NSZZ «Solidarność» Akademii Medycznej i Państwowego Szpitala Klinicznego”; 1983-1988 założyciel, redaktor naczelny wydawnictwa (KPN) Wolność; 1983-1989 organizator biblioteki wydawnictw niezależnych. Organizator demonstracji, akcji ulotkowych, malowania na murach i zbiórek pieniędzy na pomoc dla aresztowanych, 1984 Inicjatywy Obywatelskiej w Obronie Praw Człowieka Przeciw Przemocy; VIII-IX 1988 doradca i uczestnik strajku w KWK Manifest Lipcowy, wydawca i drukarz pisma strajkowego „Manifeściak”. Wielokrotnie zatrzymywany, rewizje w mieszkaniu; zwolniony z pracy w 1982 (dwukrotnie), 1983, 1985; brak możliwości zatrudnienia zgodnie z kwalifikacjami; pobity w IV 1986, 3 V 1987, 27 IX 1987; dziesięciokrotnie skazany przez kolegia ds. wykroczeń za udział w demonstracjach na łączną karę grzywien prawie 1 mln zł; we IX 1988 zatrzymany we Wrocławiu, skazany na miesiąc aresztu, zwolniony po kilku dniach (po wpłaceniu grzywny przez Annę Morawiecką).

V-VI 1989 organizator wieców przedwyborczych KPN w Krakowie. W VII 1989 organizator pikiety KPN w Warszawie przeciwko kandydaturze Wojciecha Jaruzelskiego na prezydenta. 1990-1992 pracownik naukowo-dydaktyczny AM. Radny Miasta Kraków: 1990-1994 z listy KPN, przewodniczący Podkomisji Nadzwyczajnej ds. usunięcia reliktów komunizmu (usunięto ponad 50 pomników i tablic, m.in. Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej oraz cmentarz sowiecki z pomnikiem), 1990-1992 wiceprzewodniczący RM; 1994-1998 z listy Samorządny Kraków. 1990-1991 lider Frakcji Demokratycznej KPN, następnie 1991-1992 w Koalicji Republikańskiej, członek władz krajowych. 1993-1999 pracownik Wojewódzkiego Ośrodka Metodycznego w Krakowie. 1994 inicjator powołania stowarzyszenia Czeczeński Ośrodek Informacyjny, członek zarządu. 1999 założyciel Związku Konfederatów Polski Niepodległej 1979-1989, do 2007 prezes, od 2010 prezes zarządu Oddziału Małopolskiego. 1999-2005 Miejski i Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Krakowie i Powiecie Krakowskim, od 2005 na emeryturze. 2005 w grupie założycielskiej Ujawnić prawdę.

Autor Reforma gospodarcza czy rewolucja społeczna (1981).

Odznaczony Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (1997), Medalem Niezłomnym w Słowie (2010).

8 VI 1983 – 24 V 1990 rozpracowywany przez Wydz. III/OKPP WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Konspiratorzy.

Piotr Terlecki, Sławomir Chmura