Ryszard Bugaj

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Ryszard Bugaj, ur. 22 II 1944 w Gawłowie k. Sochaczewa. Absolwent Szkoły Głównej Planowania i Statystyki, Wydział Ekonomiki Produkcji (1970) oraz Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Ekonomii Politycznej (1971), w 1989 doktorat w Instytucie Nauk Ekonomicznych PAN (temat: Próba reformy systemu finansowania gospodarki w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych), w 2004 habilitacja tamże.

1963-1964 robotnik w Zakładach Mechanizacji Budownictwa. W III 1968 uczestnik protestów studenckich na UW, w składzie delegacji występującej do rektora z żądaniem wycofania sił porządkowych z terenu UW, relegowany ze studiów. 1968-1970 pracownik Zjednoczenia Przemysłu Muzycznego, następnie Zjednoczenia Stolarki Budowlanej, 1970-1973 Instytutu Budownictwa, 1973-1982 Instytutu Planowania i Komisji Planowania. Od 1976 współpracownik KOR, następnie KSS KOR; od 1978 publicysta niezależnego „Biuletynu Informacyjnego” KOR/KSS KOR. Autor opublikowanej w 1978 przez niezależne wydawnictwo NOWa pracy Uwagi o sytuacji gospodarczej kraju.

Od IX 1980 w „S”; członek Rady Programowo-Konsultacyjnej Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych przy KKP, następnie KK; od 16 II 1981 z-ca kierownika OPSZ, kierownik zespołu spraw ogólnogospodarczych i zespołu reformy gospodarczej. Reprezentant KKP w rządowej komisji ds. reformy gospodarczej. W VI 1981 delegat na I WZD Regionu Mazowsze, członek ZR, delegat na I KZD, kierownik prac zespołu ds. gospodarczych, współautor (z Waldemarem Kuczyńskim) projektu programu gospodarczego „S”.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce i Jaworzu, zwolniony 22 XII 1981. Od 1982 pracownik INE PAN. W 1985 współautor przygotowanego na zlecenie Lecha Wałęsy opracowania Raport: Polska 5 lat po Sierpniu (Wers, 1985). Autor w pismach podziemnych, m.in. „Tygodniku Mazowsze”, „Robotniku”, „Woli”, kwartalniku „Krytyka”, oraz w „Tygodniku Powszechnym”; w 1986 współzałożyciel, publicysta podziemnego kwartalnika „21”; w 1987 współzałożyciel (m.in. z Jerzym Ciemniewskim, Tadeuszem Kowalikiem, Piotrem Marciniakiem, Janiną Zakrzewską) niezależnego Stowarzyszenia Reforma i Demokracja. Od 1987 doradca KKW „S” i L. Wałęsy. 31 V 1987 sygnatariusz wydanego przed pielgrzymką Jana Pawła II do Polski oświadczenia programowego opozycji.

Od XII 1988 członek KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie; w 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu w zespole ds. gospodarki i polityki społecznej, współprzewodniczący grupy roboczej ds. samorządu i form własności. 1989-1997 poseł RP z list: KO „S”, Solidarności Pracy, UP. W 1990 współzałożyciel i przewodniczący Rady Stowarzyszenia Solidarność Pracy, 1992-1998 i 2006 w UP: 1993-1997 przewodniczący, w 2006 przewodniczący Rady Politycznej UP. II 2009 – 2010 doradca społeczny Prezydenta RP ds. ekonomicznych.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Mirosława Łątkowska, Adam Borowski