Ryszard Wroczyński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ryszard Wroczyński, ur. 17 V 1947 w Poznaniu. Absolwent Politechniki Wrocławskiej, Wydz. Elektroniki (1972), w 1982 doktorat.

W 1968 uczestnik wydarzeń marcowych, członek straży strajkowej w Gmachu Głównym PWr, za bojkot zajęć skreślony z listy studentów (z całym rokiem Wydz. Elektroniki, decyzję po tygodniu anulowano). Od 1972 pracownik naukowy PWr.

Od IX 1980 w „S”; członek Komisji Oddziałowej w Instytucie Telekomunikacji i Akustyki PWr.

Po 13 XII 1981 uczestnik strajku w budynku D-1 PWr, następnie współpracownik RKS. W 1982 członek grupy radiowców (Jan Pawłowski, Jacenty Lipiński, Leszek Kiejno), emitujących z urządzenia krótkofalarskiego „Apel do narodów świata” Kornela Morawieckiego; po założeniu Solidarności Walczącej, do której przeszli jego współpracownicy, nadal związany z RKS. 1982-1985 montował (wraz z Ryszardem Wojtasikiem) nadajniki radiowe i przestrajał odbiorniki do nasłuchu SB. 1982-1989 uczestnik Ruchu Światło-Życie.

Od IV 1989 członek KZ „S” na PWr, 1990-1998 członek Prezydium, od 1998 przewodniczący KZ, 1989-1991 delegat do Komisji Porozumiewawczej Nauki, 1991-1995 Sekcji Krajowej Nauki.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2008), medalem Zawsze Solidarni i Medalem „S” Politechniki Wrocławskiej.

Maciej Olejniczak