Spacery w centrum Białegostoku

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

„Spacery” w centrum Białegostoku, forma protestów społecznych przeciwko polityce i propagandzie władz PRL w okresie stanu wojennego. 4 III 1982 na łamach „Biuletynu Informacyjnego NSZZ «S» Regionu Białystok” TKR wezwała do odbywania we wtorki, czwartki i soboty „spacerów” ul. Lipową w porze nadawania dziennika telewizyjnego. W pierwszym większym „spacerze” 4 V 1982 uczestniczyło ok. 1 tys. głównie młodych ludzi, w kolejnych – ok. 4 tys. Uczestnicy spacerowali chodnikami w małych grupkach, analogiczny „spacer” samochodowy odbywał się na jezdni. Organizatorzy przestrzegali, by się nie gromadzić, nie wznosić żadnych okrzyków, przestrzegać zasad ruchu drogowego w celu uniknięcia interwencji milicji. Najgłośniejszym incydentem podczas „spacerów” było wywieszenie 6 V 1982 przez Ryszarda Szczęsnego flagi „S” na sklepie Mody Męskiej. Podczas jej zdejmowania przez milicjantów, w ich kierunku poleciały kamienie i o mało nie doszło do starcia. Spacery były pierwszymi w Białymstoku publicznymi manifestacjami od wprowadzenia stanu wojennego. Odbywały się regularnie do 22 V 1982. Uczestnicy „spacerów” byli obserwowani, fotografowani i filmowani przez funkcjonariuszy SB. Następnie wobec ustalonych z nazwiska uczestników wyciągano konsekwencje w zakładach pracy i szkołach. Z tego powodu TKR wezwała 25 VI 1982 do zaprzestania dalszych regularnych „spacerów”. Odtąd odbywały się one zwykle z okazji przypadających rocznic (ostatnie spacery w stanie wojennym odbyły się 1 i 3 V 1983 oraz 13 VI 1983, z okazji 18 miesięcy trwania stanu wojennego). Kilkakrotnie białostockie „spacery” przeradzały się w demonstracje kończące się składaniem kwiatów pod siedzibą ZR lub w innych miejscach. Podczas tych manifestacji z magnetofonów zawieszanych na drzewach emitowano informacje TKR.

Tomasz Danilecki