Stanisław Dronicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Stanisław Dronicz, ur. 11 VI 1932 w Wilnie, zm. 16 I 2017 w Warszawie. Absolwent Oficerskiej Szkoły Inżynierii we Wrocławiu (1953) oraz Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, Wydział Inżynierii i Geodezji (1963).

1949-1950 pracownik fizyczny chłodni rybnej w Gdyni. 1950-1953 podchorąży Oficerskiej Szkoły Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu; 1953-1955 dowódca plutonu 68 Pułku Zmechanizowanego WP w Złocieńcu, 1955-1958 dowódca plutonu 11/13 Brygady/Pułku Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. 1958-1963 słuchacz WAT w Warszawie. 1963-1966 oficer w Szefostwie Wojsk Inżynieryjnych KBW, 1966-1974 w Szefostwie Wojsk Inżynieryjnych MON; 1974-1977 oficer 5 Brygady Saperów; 1977-1980 wykładowca w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie, 1980-1982 z-ca komendanta Ośrodka Szkolenia Specjalistów Wojsk Inżynieryjnych w Ełku; w VI 1982 pod presją przełożonych przeniesiony na własną prośbę do rezerwy w stopniu ppłk. 1982-1985 z-ca dyrektora ds. technicznych w Zarządzie Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych na Okęciu.

1982-1985 współpracownik pism podziemnych: szef redakcji i autor tekstów (ps. Konrad i K.) w adresowanej do wojska „Reducie”, redaktor działu „Oczami żołnierzy” w piśmie „KOS”, autor tekstów (ps. Konrad, Wallenrod, W.); 13 IV 1985 aresztowany, osadzony w AŚ Warszawa-Mokotów, przesłuchiwany przez oficerów Wojskowych Służb Wewnętrznych, zdegradowany do stopnia szeregowca, przetrzymywany w izolacji, pozbawiony widzeń z rodziną; zwolniony 12 IX 1986 na mocy amnestii; zwolniony z pracy i pozbawiony emerytury wojskowej. 1987-1989 pracownik Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Techniki Geologicznej w Warszawie. 1986-1989 członek Rady Politycznej KPN; 1988-1992 redaktor podziemnego pisma „Honor i Ojczyzna” będącego kontynuacją „Reduty” (publikował pod nazwiskiem); od 1989 szef sztabu Komendy Głównej Związku Strzeleckiego „Strzelec”.

1989-1991 przywrócony do służby czynnej, awansowany do stopnia pułkownika. 1990-1992 oficer w Sekretariacie Wiceministra MON Janusza Onyszkiewicza. 1992-2002 doradca w MON.

Autor licznych publikacji prasowych i książek dotyczących obronności oraz historii wojskowości.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1978), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1991), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999).

Anna Grażyna Kister