Stanisław Eugeniusz Niesyn

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Stanisław Eugeniusz Niesyn, ur. 18 X 1950 w Szubinie. Ukończył Technikum Budowlane w Bydgoszczy (1976).

1964-1968 pracownik Zakładów Wytwórczych Sprzętu Teletechnicznego Telfa w Bydgoszczy, 1968-1970 Bydgoskich Zakładów Urządzeń Okrętowych Famor, 1970-1976 Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy, 1976-1977 Wojewódzkiego Zarządu Inwestycji Rolniczych tamże, 1978-1979 Grudziądzkiego Przedsiębiorstwa Budowlanego, 1979-1980 Bydgoskiego Przedsiębiorstwa Budowlanego (zwolniony z pracy z powodów politycznych), 1980 – 31 VIII 1981 i 1983-1989 własna działalność gospodarcza, 1982-1983 pracownik Zakładu Remontowego Urządzeń Gazowniczych w Toruniu. 1975-1980 w PZPR. 1976-1980 kolporter czasopism niezależnych, m.in. „Robotnika”.

Od IX 1980 w „S”. W 1981 stały współpracownik czasopism ZR Bydgoskiego „Wolne Związki” i „Protest”, lektor ZR.

13 XII 1981 – VI 1989 drukarz i kolporter wydawnictw podziemnych, m.in. pism „Świadectwo”, „Być Sobą”, kalendarzy, kart świątecznych (m.in. z Andrzejem Mazurowiczem i Stefanem Pastuszewskim), uczestnik akcji plakatowych i ulotkowych. 1982-1986 kilkakrotnie zatrzymywany. 1982-1983 współorganizator pomocy internowanym w ramach Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom przy bazylice św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy. 31 VIII 1988 członek bydgoskiej delegacji „S” na zakończeniu strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Od IX 1988 członek Rady Organizacyjnej Regionu Bydgoskiego „S”.

Od 1989 w KPN: 1991-1998 przewodniczący Okręgu bydgoskiego. Od VI 2008 członek NSZZ Pracowników Wojska.

Tomasz Rabant