Stanisław Gargol

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Stanisław Gargol, ur. 23 VI 1955 w Słupsku. Ukończył Technikum Samochodowe tamże (1975).

W 1975 kierowca w Przedsiębiorstwie Transportu Samochodowego Łączności w Słupsku, 1975-1977 zatrudniony w Wojewódzkiej Kolumnie Transportu Sanitarnego tamże, 1977-1978 taksówkarz, 1978-1982 w Fabryce Maszyn Rolniczych Agromet-Famarol: mistrz w dziale transportu, następnie specjalista ds. napraw samochodowych, po 13 XII 1981 specjalista ds. socjalnych, w okresie działalności w „S” urlopowany. Od 20 II 1980 w SD.

26 VIII 1980 uczestnik strajku w Famarolu, od IX w „S”; członek Prezydium Międzyzakładowej Organizacji Związkowej przekształconej w Wojewódzki MKZ NSZZ, następnie w X 1980 w MKZ „S” w Słupsku, szef miejscowego Biura Interwencji, 12-13 III 1981 współorganizator III Ogólnopolskiego Zjazdu Biur Interwencyjnych „S”; V-VI delegat na I WZD Regionu Słupskiego, członek Prezydium ZR. Od 14 X 1980 rejestrowany jako TW Rakoczy (od wiosny 1981 jako Roman). 6 VII 1981 złożył podanie o przyjęcie do pracy w SB na etat niejawny. Jeden z najgroźniejszych agentów SB rozpracowujących „S” w Słupsku. Doprowadził m.in. do usunięcia w V 1981 pierwszego przewodniczącego MKZ „S” Kazimierza Dudy, szczegółowo informował o słupskiej „S”, jej działaczach oraz o działalności Krajowego Biura Interwencyjnego „S”, przekazywał też dane na temat KKP i warszawskich działaczy KSS KOR.

Po 13 XII 1981 angażował się w działania prowadzące do odrodzenia „S” pod kontrolą SB (m.in. inicjator i członek – z Waldemarem Felendzerem, Stanisławem Malinowskim i Tadeuszem Lewańskim – tzw. grupy inicjatywnej). Oficjalnie wyrejestrowany z sieci agenturalnej 16 X 1984. 1 XI 1982 przyjęty do służby jako funkcjonariusz Wydz. II (kontrwywiadu) KW MO/WUSW w Łomży na stanowisko młodszego inspektora (od 16 II 1990 inspektora), zajmował się problematyką niemiecką. W 1990 złożył wniosek o zatrudnienie w UOP, 24 VII 1990 negatywnie zweryfikowany. Mimo odwołania, zwolniony ze służby 31 VII 1990 w stopniu sierżanta. Dalsze losy nie są dokładnie znane; pozostał w Łomży.

Igor Hałagida, Grzegorz Majchrzak