Stanisław Krzywiński

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Stanisław Krzywiński, ks., ur. 19 XI 1931 w Gliniku Górnym k. Krosna. Ukończył I LO im. Juliusza Słowackiego w Przemyślu (1951, bez matury), klasę maturalną ukończył przy tamtejszym Seminarium, z powodu nieotrzymania nostryfikacji zdawał powtórnie egzamin dojrzałości przed komisją w Krośnie (1958). Absolwent Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu, w 1957 święcenia kapłańskie; 1958-1962 student Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego; doktorat z teologii (opublikowany w 2003).

Od 1957 wikariusz w parafii św. Bartłomieja Apostoła w Majdanie Królewskim; katecheta przy parafii NMP i św. Jana Chrzciciela w Przemyślu, w 1969 wykładowca w Wyższym Seminarium Duchownym tamże; 1965-1970 z-ca, następnie kierownik Wydz. Duszpasterskiego Kurii Metropolitalnej tamże, kanonik gremialny Kapituły Bazyliki Katedralnej (później Kapituła Metropolitalna). W 1977 inicjator petycji księży diecezji przemyskiej do marszałka Sejmu PRL o zaniechanie represji wobec uczestników strajków z 1976, przekazanej przez KOR na Zachód. 1979-1980 członek Przemyskiego Komitetu Samoobrony Ludzi Wierzących, współautor dokumentów.

Od IX 1980 wspierał miejscową „S”. 13 XII 1981 – 1982 przechowywał 2 mln zł należące do Regionu, wspierał podziemne struktury „S”, nieoficjalny przedstawiciel bp. ordynariusza odpowiedzialny za działalność charytatywną. Za podpisanie Komunikatu Kurii potępiającego działania władz z 31 VIII 1982 wezwany na rozmowę ostrzegawczą z prokuratorem. W I 1985 autor listu protestacyjnego Kurii do marszałka Sejmu PRL i premiera w związku z oskarżeniami wobec ordynariusza przemyskiego na tzw. procesie toruńskim (zabójców ks. Jerzego Popiełuszki). 1985-1990 członek Zespołu Niezależnych Historyków działającego pod patronatem KUL; 1988-1992 członek Diecezjalnej Rady Kultury przy bp. ordynariuszu przemyskim.

Od IX 1990 Prałat Ojca Świętego; ekonom przemyskiej Kapituły Metropolitalnej; duszpasterz głuchoniemych; członek Rady Muzealnej oraz Komisji ds. Emerytów i Rencistów.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

1982-1984 rozpracowywany przez Wydz. V KW MO/WUSW w Przemyślu w ramach SOS krypt. Rewers; przez Wydz. V KW MO/WUSW w Przemyślu w ramach SOR krypt. Mafia; 1982-1988 przez Wydz. III KW MO/WUSW w Przemyślu w ramach SOR krypt. Powielacz.

Piotr Chmielowiec