Stanisław Simoni

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Stanisław Simoni, ur. 27 IV 1938 w Koronowie, zm. 20 III 2008 w Campbelltown (Australia). Ukończył Zasadniczą Szkołę Metalową w Wadowicach (1954).

1954-1958 zatrudniony w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu, 1959-1961 zasadnicza służba wojskowa, 1961-1980 zatrudniony w Fabryce Maszyn Elektrycznych Celma, 1980-1982 w Zakładzie Telemechaniki Górniczej Elektrometal w Cieszynie.

Od IX 1980 w „S”. IV-XII 1981 przewodniczący KZ w ZTG. W 1981 delegat na I i II WZD (Województwa Katowickiego) Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Jastrzębiu-Szerokiej i Nowym Łupkowie, zwolniony 24 VII 1982; zwolniony z pracy, od XI 1982 przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Od 4 II 1983 z rodziną na emigracji w Australii. 1983-1984 piekarz w piekarni Tip Top Sydney. 1983 – IV 1991 współpracownik Biura Informacyjnego „S” w Australii,-1984-1990 przewodniczący Związku Wolnych Polaków w Australii „Solidarność”; współorganizator paczek z lekami dla Cartias Polska. 1984-1997 zatrudniony kolejno w zakładach przetwórstwa aluminium Alcan Pty Ltd i Capral Pty Ltd w Granville. Organizator i uczestnik wielu manifestacji przed polskimi placówkami dyplomatycznymi, autor listów protestacyjnych do władz PRL, w 1983 prowadził głodówkę pod ambasadą Polski w Canberze o uwolnienie aresztowanego Adama Michnika, w VI 1984 dziewięciodniową głodówkę przed ambasadą w Canberze o uwolnienie działaczy „S” w kraju, w II/III 1985 pięciodniową głodówkę przed konsulatem w Sydney po zamordowaniu ks. Jerzego Popiełuszki. 1989-1991 współzałożyciel i wiceprezes Australijskiego Funduszu Solidarności z Polską. W 1990 pełnomocnik KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie podczas kampanii wyborczej w Australii. Od VII 1997 na emeryturze.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2013).

Weronika Rudnicka