Stanisław Srokowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Stanisław Srokowski, ur. 29 VI 1936 w Hnilczach (obecnie Ukraina). W 1954 student Wyższej Szkoły Służby Dyplomatycznej w Warszawie, usunięty za chodzenie do kościoła i odmowę wstąpienia do PZPR.

1955-1956 nauczyciel w SP, 1956-1960 student Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, kierunek filologia polskiej. 1960-1968 nauczyciel w LO w Legnicy; w III 1968 wraz z grupą młodzieży uczestnik w demonstracji poparcia dla strajkujących studentów, zwolniony z pracy. Od 1968 mieszkaniec Wrocławia, 1968-1970 kierownik Klubu Seniora. Od 1970 dziennikarz pisma „Wiadomości”, do 1973 kierownik Działu Kultury, 1977-1981 redaktor naczelny czasopisma „Kultura Dolnośląska”.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator „S” w RSW Prasa-Książka-Ruch we Wrocławiu. 1980-1981 koordynator, ekspert tworzących się niezależnych związków rolników indywidualnych i środowisk twórczych.

Po 13 XII 1981 kolporter prasy podziemnej, autor tekstów. Negatywnie zweryfikowany jako dziennikarz „Wiadomości”; kilkanaście mies. bez zatrudnienia, następnie mieszkaniec Lubina, dziennikarz „Miedzi Polskiej”. Od 1982 działacz Solidarności Walczącej i podziemnej „S” RI, organizator komórek konspiracyjnych w środowiskach wiejskich. Pod koniec l. 80 uczestnik działań Solidarności Walczącej w ZSRS. Udostępniał mieszkanie na lokal kontaktowy i szkoleniowy dla współpracowników z Ukrainy i Białorusi. W 1985 odmówił przyjęcia Nagrody Państwowej I stopnia za twórczość literacką.

Opublikował kilkanaście tomików poezji, kilkanaście powieści, autor kilku sztuk teatralnych, książek dla dzieci i młodzieży, licznych nowel i opowiadań, słuchowisk radiowych i felietonów.

Artur Adamski