Stanisław Stefan Kucharek

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Stanisław Stefan Kucharek, ur. 6 V 1926 w Warszawie, zm. 31 VIII 2002 w Radomiu. Ukończył Zaoczne Technikum Mechaniczno-Elektryczne tamże (1967).

1945-1950 pracownik prywatnego zakładu pracy, 1950-1974 pracownik fizyczny, technolog ds. obróbki cieplnej w Zakładach Metalowych im. gen. „Waltera” w Radomiu (obecnie Fabryka Broni Łucznik – Radom Sp. z o.o.), 1974-1986 pracownik Radomskich Zakładów Materiałów Budowlanych ZREMB. 1976-1980 współpracownik KOR, KSS KOR, KPN.

Od X 1980 w „S”, współorganizator Komitetu Założycielskiego w ZREMB-ie; członek KZ, skarbnik.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Kielcach-Piaskach, 7-9 I 1982 w Radomiu, później w Darłówku, od 28 IV 1982 w Koszalinie, od 28 V 1982 w Szczecinku, 11 VI 1982 zwolniony. Od 1982 kolporter wydawnictw podziemnych, m.in. czasopism: „Wolny Robotnik”, „Tygodnik Mazowsze”, ulotek. Wielokrotnie zatrzymywany, m.in. za składanie kwiatów pod pomnikiem Czerwca ʼ76 w Radomiu, przesłuchiwany, wielokrotne rewizje w mieszkaniu; 31 VIII 1985 uprowadzony przez funkcjonariuszy SB. Działacz Komitetu Pomocy Aresztowanym, współorganizator Mszy za Ojczyznę.

1989-1998 pracownik Instytutu Technologii Eksploatacji w Radomiu. Współzałożyciel Polskiej Ligi Obrony Praw Człowieka, członek Prezydium Krajowej Rady; członek Federacji Stowarzyszenia Represjonowanych w Stanie Wojennym. Wynalazca i innowator.

Do 9 XII 1987 rozpracowywany przez Wydz. V WUSW w Radomiu w ramach KE krypt. Brodacz; do 15 II 1988 przez Wydz. III WUSW w Radomiu w ramach SOS krypt. Działacze; 10 III 1988 – 12 IV 1989 w ramach KE krypt. Emeryt; do 19 IX 1989 przez Wydz. V WUSW w Radomiu w ramach SOR krypt. Rondo.

Sławomira Cisłowska