Stefan Kisielewski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Stefan Kisielewski, ur. 7 III 1911 w Warszawie, zm. 27 IX 1991 tamże. Absolwent Konserwatorium Muzycznego w Warszawie (1937), student Uniwersytetu Warszawskiego, Wydziału Polonistyki i filozofii.

1935-1937 sekretarz redakcji pisma „Muzyka Polska”. Uczestnik kampanii wrześniowej. W czasie II wojny światowej związany z Delegaturą Rządu Na Kraj. Uczestnik Powstania Warszawskiego. 1945-1949 wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Założyciel i redaktor pisma „Ruch Muzyczny”. 1945-1953 i 1956-1989 członek redakcji „Tygodnika Powszechnego”. Od 1946 członek Związku Literatów Polskich i Związku Kompozytorów Polskich. 1957-1965 poseł na Sejm PRL z ramienia Znaku. 13 III 1964 sygnatariusz Listu 34 wystosowanego w proteście przeciw cenzurze i polityce kulturalnej władz PRL. 11 III 1968 dotkliwie pobity na ulicy, kilka dni po wystąpieniu podczas zebrania oddziału warszawskiego ZLP, w którym protestował przeciw cenzurze i fałszowaniu historii. W XII 1975 sygnatariusz Listu 59 zawierającego protest przeciw zmianom w Konstytucji PRL. W VI 1976 sygnatariusz oświadczenia 14 intelektualistów wystosowanego w wyniku zajść w Radomiu i Ursusie. Od 1976 członek polskiego Pen Clubu. W 1977 członek Komisji Obywatelskiej przy KOR, wraz z W. Bieńkowskim i A. Kijowskim.

W 1987 sygnatariusz deklaracji programowej Unii Polityki Realnej. Od 1989 honorowy prezes tej partii.

Autor powieści wydanych w Instytucie Literackim w Paryżu pod pseudonimem Tomasz Staliński: Widziane z góry (1967), Cienie w pieczarze (1971), Romans zimowy (1972), Śledztwo (1974), Ludzie w akwarium (1976); książek i broszur o tematyce politycznej, wydanych na emigracji i w drugim obiegu w kraju, m.in.: Polska, czyli rządy dyletantów (1978), wydanie krajowe Na czym polega socjalizm (1979), Bezsilność publicystyki? (1983), Wstęp do programu opozycji (1984), Wołanie na puszczy (1987). Swoje teksty publikował również w licznych czasopismach, m.in. w: paryskiej „Kulturze”, „Zeszytach Literackich”, „Res Publice”, „Głosie”, „Bratniaku”, „Spotkaniach”, „Krytyce”.

X 1962 – 27 V 1972 rozpracowywany przez Wydz. II Dep. IV MSW w ramach SO krypt. Oaza; 10 XI 1966 – 24 X 1989 przez Wydz. II Dep. IV/Wydz. IV Dep. III MSW w ramach SOR krypt. Cezar.

Włodzimierz Domagalski