Stefan Konstanty Niesiołowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Stefan Konstanty Niesiołowski, ur. 4 II 1944 w Kałęczewie k. Łodzi. Absolwent Uniwersytetu Łódzkiego, Wydz. Biologii i Nauk o Ziemi (1966), doktorat (1979), habilitacja (1990), prof. zw. w Katedrze Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii UŁ (1995).

Od 1966 pracownik naukowy UŁ. Podczas studiów uczestnik Duszpasterstwa Akademickiego prowadzonego m.in. przez o. Huberta Czumę. W 1965 współzałożyciel (z Andrzejem i Benedyktem Czumami, Marianem Gołębiewskim i Emilem Morgiewiczem) konspiracyjnej organizacji niepodległościowej Ruch, 1968-1970 uczestnik akcji wynoszenia z instytucji państwowych sprzętu poligraficznego do wydawania podziemnego „Biuletynu”, autor tekstów o tematyce historycznej tamże. Uczestnik zjazdów Ruchu, współautor deklaracji programowej Mijają lata... W 1965 namalował słowo „Katyń” na pomniku przyjaźni polsko-radzieckiej w Łodzi, w sierpniu 1968 zrzucił tablicę z płaskorzeźbą Lenina ze szczytu Rysów w Tatrach, w 1970 pomysłodawca podpalenia Muzeum Lenina w Poroninie. 20 VI 1970 aresztowany, oskarżony o przygotowania do obalenia przemocą ustroju PRL, 23 X 1971 skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie na karę 7 lat więzienia, 24 IX 1974 zwolniony na mocy amnestii. W XII 1975 sygnatariusz Listu 218 do Sejmu PRL przeciwko proponowanym zmianom w Konstytucji. Od 1977 uczestnik ROPCiO, autor m.in. w niezależnym piśmie „Opinia”.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego na UŁ, w 1981 przewodniczący Komisji Uczelnianej, w V 1981 delegat na I WZD Regionu Ziemia Łódzka, członek ZR. Współzałożyciel, autor i redaktor pisma związkowego „Solidarność Ziemi Łódzkiej”.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Jaworzu, następnie w Darłówku, 26 XI 1982 zwolniony. Od 1983 przewodniczący TKZ na UŁ, kolporter wydawnictw podziemnych tamże. Prowadził wykłady i prelekcje w kościołach, publikował w pismach podziemnych: „Antyk”, „Kurs”, „Biuletyn Uniwersytetu Łódzkiego”, „Prześwit”, „Tygodnik Mazowsze”.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S”, 1989-1991 poseł RP z listy KO „S”, członek Komisji Samorządu Terytorialnego, Komisji Spraw Zagranicznych; 1991-1993 z listy ZChN, 1997-2001 z listy AWS, 2005-2007 senator RP z listy PO, od 2007 poseł RP z listy PO, 2007-2011 wicemarszałek Sejmu. 1989-2001 współzałożyciel i członek władz ZChN, od 2005 w PO.

Autor wielu prac naukowych z dziedziny entomologii, artykułów publicystycznych o problematyce społecznej, historycznej i religijnej oraz książek: „Ruch” przeciw totalizmowi (pod ps. Ewa Ostrołęcka, NOWa, 1985), Wysoki brzeg (1989), Niemieccy przeciwnicy Hitlera (1995), Spojrzenie na Amerykę (1990), Prostą drogą. O Polskę z Bogiem (1993); wywiadów: Z więzienia do Sejmu (1992), Nie walczyliśmy na próżno (2009).

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (przez prezydenta RP na uchodźstwie Kazimierza Sabbata, 1989), Orderem Lśniącej Gwiazdy II Klasy (Republika Chińska – Tajwan – 2009).

1970-1973 rozpracowywany przez Wydz. III KM MO w Łodzi w ramach SOR krypt. Omega; 1974-1986 przez Wydz. III KM/KW MO/WUSW w Łodzi w ramach SOS/SOR krypt. Sextet/Niepoprawni; 1986-1987 przez Wydz. III-1 WUSW w Łodzi w ramach SOR krypt. Tercet.

Włodzimierz Domagalski