Strajk w Żyrardowie

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Strajk w Żyrardowie, trwał od 12 X do 4 XI 1981. W związku z fatalnym zaopatrzeniem rynku na początku X 1981 w województwie skierniewickim utrzymywała się napięta sytuacja. Na dzień 12 X 1981 oddział miejski „S” w Żyrardowie ogłosił strajk ostrzegawczy w przypadku nie przybycia w tym dniu delegacji rządowej na planowane rozmowy. Negocjacje doszły do skutku, ale nie przyniosły oczekiwanych przez związkowców efektów, wobec czego proklamowano strajk.

Jako pierwsze podjęły go jeszcze 12 X 1981 Żyrardowskie Zakłady Tkanin Technicznych. Dzień później do protestu przyłączyły się inne zakłady Żyrardowa. Strajk został proklamowany wbrew stanowisku władz krajowych i regionalnych (Zarządu Regionu Mazowsze) „S”, które starały się nie dopuszczać do wybuchu kolejnych protestów lokalnych.

Strajkujący wysunęli 16 postulatów. Dotyczyły one poprawy zaopatrzenia. Żądali m.in. pełnego pokrycia w przypadku artykułów, na które wprowadzono kartki, sprawiedliwego podziału żywności na wszystkie województwa, pełnego zaopatrzenia aptek i przychodni, prawa do kontroli dystrybucji żywności i jawności rozdzielników oraz „wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do osób odpowiedzialny za handlowy bałagan w mieście”.

15 X 1981 żyrardowski protest został poparty przez ZR Mazowsze. Później poparły go również władze krajowe związku. 27 X 1981 do strajkujących przybył przewodniczący „S” Lech Wałęsa. Dzień później w całym kraju „S” przeprowadziła jednogodzinny strajk ostrzegawczy. Po jego zakończeniu Prezydium KK wezwało „do natychmiastowego przerwania akcji strajkowych”, zobowiązując się jednocześnie do przejęcia działań „na rzecz spełnienia słusznych postulatów załóg”. Nie przerwało to jednak strajku w Żyrardowie, gdyż negocjacje z władzami nie przynosiły oczekiwanych efektów. 1 XI 1981 protestujący wystosowali „Apel do ludzi pracy Polski socjalistycznej”, w którym pisali m.in.: „gotowi jesteśmy przerwać strajk zgodnie z apelem KK NSZZ „Solidarność” w każdej chwili, lecz po spełnieniu naszych postulatów dotyczących poprawy wyżywienia i gwarancji 100% zapłaty za strajk”.

Sprawa Żyrardowa była omawiana podczas posiedzenia KK 3 XI 1981. Władze krajowe związku udzieliły protestującym gwarancji wyegzekwowania rekompensaty utraconych w czasie strajku zarobków. Dzień później protestujący w Żyrardowie zakończyli strajk.

Grzegorz Majchrzak