Strajki w Białymstoku 14 XII 1981

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Strajki w Białymstoku 14 XII 1981, proklamowane 13 XII 1981 przez tymczasowe prezydium Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego NSZZ „Solidarność” Regionu Białystok w formie strajku czynnego w zakładach energetyki, łączności, spożywczych i służbie zdrowia oraz strajku okupacyjnego w pozostałych.

Do pracy nie przystąpiła I zmiana (ponad 600 osób) BZPT Biazet. Komitet strajkowy w składzie: Ryszard Borucki (przewodniczący), Bogusław Dębski, Elżbieta Kaufman-Suszko, Marcjanna Romanowicz, Róża Michałowska, Ryszard Wnorowski, Jerzy Mojsa, Kazimierz Madej zażądał uwolnienia wszystkich aresztowanych, zawieszenia stanu wojennego i zwrotu zarekwirowanego sztandaru KZ NSZZ „S”. Strajk poparł sekretarz POP PZPR Wiktor Rożko. W południe do zakładu przybyła grupa operacyjna oficerów WP, której przedstawiono postulaty robotników. Zostały one odrzucone. Przeprowadzone referendum wykazało, że tylko połowa związkowców chce kontynuować protest. Dyrekcja Biazetu nie wpuściła do zakładu drugiej zmiany i strajk przerwano. Aresztowano R. Boruckiego i B. Dębskiego.

Od rana strajkowała pierwsza zmiana (ok. 100 osób) Fabryki Urządzeń Ogrzewczych Spomasz–Biawar. Strajkiem kierowali: Ryszard Siemiaszko, szef KZ „S”, Zenon Biender, Marian Sak. Żądano zwolnienia internowanych i zniesienia stanu wojennego. Po ultimatum dyr. Wacława Koszyckiego strajk zakończono, ponieważ za jego kontynuacją opowiedziały się tylko 23 osoby. Wszyscy uczestnicy strajku później ponieśli dotkliwe kary finansowe.

Od rana strajkowało 416 pracowników Zakładu nr 2 FPiU przy Szosie Północno-Obwodowej. Nie powołano komitetu strajkowego, nie wysuwano postulatów, rozmawiano z komisarzami wojskowymi. Strajk zakończył się w związku z podjęciem pracy przez II zmianę. W Zakładzie nr 1 przy ul. Łąkowej, strajk bezskutecznie próbował zorganizować wiceprzewodniczący KZ „S” Henryk Malinowski, rozdawał od rana ulotki z instrukcją strajku generalnego. Zadanie paraliżowania protestów w największych zakładach Białegostoku realizowali tajni współpracownicy SB wśród członków „S”.

Tomasz Danilecki