Studencki Komitet Oporu

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Studencki Komitet Oporu, powstał jesienią 1985 z inicjatywy tzw. starych działaczy NZS Wydz. Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego: Pawła Kilarskiego, Krzysztofa Walaska, Tomasza Kornickego, Piotra Gały, Przemysława Miśkiewicza, Ireneusza Romańskiego. SKO rozpoczął działalność od wydrukowania 15 tys. ulotek wzywających do udziału 16 XII 1985 w mszy św. w intencji górników zamordowanych z KWK Wujek. Do SKO dołączyli również studenci Wydz. Nauk Społecznych, m.in. Jędrzej Lipski, Sławomir Sowa, Andrzej Kopacz, Paweł Szmajdziński, Maciej Wojciechowski, Adam Dziuba, także Marek Żelazny (WPiA) i Adam Jawor (WNS), kierujący własnymi grupami ulotkowo-kolportażowymi.

Dzięki kontaktom Mariana Majchera i Ireneusza Kwietnia (absolwentów WNS) podjęto próbę zorganizowania kolportażu wydawnictw podziemnych na większości wydz. UŚl. Przeprowadzono szereg akcji ulotkowych. W III 1986 fala masowych przesłuchań SB doprowadziła w ramach tzw. neutralizacji do relegowania ze studiów Beaty Misiaczuk, P. Szmajdzińskiego i Piotra Śmigieskiego; SKO odpowiedział na to dużą akcją ulotkową, informując o represjach i ogłaszając gotowość strajkową. Od początku 1986 członkowie SKO organizowali w ramach Duszpasterstwa Akademickiego cykl wykładów z historii i literatury oraz projekcje filmów nieobecnych w oficjalnym obiegu. W V 1986 ukazał się nr 1 pisma SKO „Kontra”. SB po akcji ulotkowej SKO podczas pielgrzymki do Piekar Śląskich zidentyfikowała P. Kilarskiego i P. Miśkiewicza, następnie rozpoczęła serię przesłuchań i rewizji w Miasteczku Akademickim UŚl.

W X 1986 w n-rze 2 „Kontry” ukazał się komunikat o połączeniu SKO z Górnośląską Komisją Koordynacyjną NZS (kilkunastoosobowa tajna struktura związana z KPN, działająca na terenie UŚl) pn. Międzyuczelniana Rada Porozumiewawcza NZS Uczelni Śląskich.

Adam Jawor