Tadeusz Świerczewski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Tadeusz Świerczewski, ur. 9 IX 1942 w Warszawie. Absolwent Politechniki Wrocławskiej, Wydz. Inżynierii Sanitarnej (1973).

W 1951 usunięty dyscyplinarnie ze szkoły za odmowę zdjęcia z szyi krzyżyka. Od początku l. 60. uczestnik spotkań nieformalnego klubu dyskusyjnego we Wrocławiu (prowadzonego m.in. przez Teresę Czarnecką, Jerzego Bauera i Jerzego Kiełka). 10 VI 1964 – 31 VII 1973 pracownik Wrocławskiego Przedsiębiorstwa Konstrukcji Stalowych Mostostal. W III 1968 uczestnik demonstracji studenckich we Wrocławiu, wydrukował 3 tys. egz. listu do studentów autorstwa dr. Ryszarda Krasnodębskiego, który podjął solidarnościową głodówkę. 1 VIII 1973 – 20 II 1975 pracownik Przedsiębiorstwa Robót Instalacyjno-Montażowych we Wrocławiu; 21 II 1975 – 29 VII 1977 Wrocławskiego Przedsiębiorstwa Instalacji Przemysłowych; 18 VIII 1977 – 31 I 1978 Przedsiębiorstwa Robót Instalacyjno-Montażowych Budownictwa Rolniczego w Legnicy; 3 II 1978 – 5 X 1982 (od 8 VIII 1982 na pół etatu, jednocześnie na rencie) główny projektant w Zakładzie Remontowo-Budowlanym AM we Wrocławiu. III 1978 – 1979 kolporter wydawnictw NOW-ej; 1979-1989 autor (ps. Brat), drukarz i kolporter niezależnego „Biuletynu Dolnośląskiego”.

Od IX 1980 w „S”; członek KZ w ZRB AM. Jesienią 1980 organizator Komitetów Założycielskich „S” we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku (m.in. Wałbrzych, Świdnica, Jelenia Góra). W VI 1981 delegat na I WZD Regionu Dolny Śląsk. Jesienią 1981 potajemnie organizator zaplecza materiałowo-lokalowego na wypadek sytuacji kryzysowej.

13-15 XII 1981 współorganizator i uczestnik strajków w Zajezdni Autobusowej nr VII MPK i Państwowej Fabryce Wagonów Pafawag we Wrocławiu. Od 13 XII 1981 organizator Regionalnego Komitetu Strajkowego „S” Dolny Śląsk; 14 XII 1981 – VI/VII 1982 organizator wydawania i kolportażu podziemnego pisma „Z Dnia na Dzień” (w jego mieszkaniu znajdowała się jedna z drukarni); od XII 1981 organizator podziemnych struktur zakładowych „S” we Wrocławiu i okolicach oraz sieci ich łączności z RKS (do IX 1982 odpowiedzialny za kontakty z zakładami pracy, od VI 1982 kierownik-koordynator tzw. Zgrupowania Brata, tj. grupy zrzeszającej część wrocławskich zakładów pracy), następnie V-IX 1982 członek RKS. 14 XII 1981 – 5 X 1982 organizator działalności kontrwywiadowczej (nasłuchy SB i MO), łączności satelitarnej oraz podziemnego Radia „S”. V/VI 1982 współzałożyciel Solidarności Walczącej (pomysłodawca nazwy); w l. 80 współorganizator oddziałów SW w Gdańsku, Warszawie i Poznaniu. 13 i 28 VI oraz 31 VIII 1982 główny organizator manifestacji we Wrocławiu. VI-X 1982 organizator druku „Solidarności Walczącej” i „Biuletynu Dolnośląskiego”. 5 X 1982 zatrzymany, 7-26 X 1982 internowany (przetrzymywany w areszcie śledczym KW MO, bity podczas przesłuchań), następnie aresztowany i przetrzymywany w AŚ we Wrocławiu, 27 I 1983 zwolniony z aresztu, następnie leczony w szpitalu pod stałym nadzorem SB, 25 VII 1984 postępowanie karne zawieszono na mocy amnestii. 1984-1990 ponownie organizator druku „Solidarności Walczącej” i „Biuletynu Dolnośląskiego”. 1984-1988 wielokrotnie zatrzymywany, pod stałą obserwacją SB, karany grzywnami przez kolegium ds. wykroczeń. 1984-1990 organizator kolportażu w ramach SW na terenie całego kraju, autor artykułów w prasie podziemnej, m.in. „Solidarność Walcząca”, „Biuletyn Dolnośląski”, „Wiadomości Bieżące”, „Aspekt”, „Replika”, (ps. Or, Brat). XI 1989 – I/II 1990 wydawca „Gazetki Osiedlowej Komitetu Obywatelskiego Osiedla Zalesie-Zacisze”.

Od 1990 rzeczoznawca ochrony i konserwacji zabytków oraz rzeczoznawca budowlany, od 2003 właściciel Autorskiej Pracowni Projektowej we Wrocławiu.

Odznaczony Krzyżem Semper Fidelis (1997), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Solidarności Walczącej (2011), Medalem Pro Patria (2013).

10 V 1982 – 28 X 1983 rozpracowywany przez Wydz. V-1 KW MO/WUSW we Wrocławiu w ramach SOR krypt. Rogacz.

Artur Adamski, Kamil Dworaczek