Tadeusz Błaszkiewicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Tadeusz Błaszkiewicz, ks., ur. 21 IX 1916 w Przemyślu, zm. 7 VI 1993 tamże. 1927-1935 po ukończeniu szkoły powszechnej uczeń Zakładu Naukowo-Wychowawczego oo. jezuitów w Chyrowie, od 1936 student Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1938 Akademii Handlowej w Krakowie. Absolwent Seminarium Duchownego w Przemyślu (1949) oraz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kierunki pedagogika i filologia klasyczna (1952).

We IX 1939 żołnierz 17. pp, wzięty do niewoli niemieckiej, z której uciekł. Od XI 1940 uczestnik tajnego nauczania. Od IV 1941 żołnierz ZWZ. Od 1952 profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Od 1965 pracownik referatu duszpasterskiego Kurii Biskupiej w Przemyślu. Od 29 VI 1970 bp sufragan przemyski.

17 II 1981 poparł żądania strajkujących rolników w Rzeszowie, przedstawił komisji rządowej postulaty Kościoła.

Po 13 XII 1981 współorganizator pomocy dla internowanych w Ośr. Odosobnienia w Uhercach i Załężu (msze św., paczki żywnościowe, interwencje u władz); przewodniczący Prymasowskiego Komitetu Pomocy Internowanym, Aresztowanym, Skazanym i Ich Rodzinom w Diecezji Przemyskiej. Organizator i celebrant Mszy za Ojczyznę oraz in. rocznicowych, głosił patriotyczne kazania 3 V, 11 XI, 31 VIII 1982 w 2. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych; wspierał działalność Komitetu Pomocy przy klasztorze oo. bernardynów w Rzeszowie (późniejszego Diecezjalnego Zespołu Charytatywno-Społecznego); uczestnik spotkań Duszpasterstwa Ludzi Pracy w Rzeszowie i Duszpasterstwa Rolników, Dni Kultury Chrześcijańskiej.

Od 1988 na emeryturze.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Mariusz Krzysztofiński